Een-en-twintigste Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 52

Lil

van het recht gingen ten onder; maar het recht zal blijven bestaan» Dat blijkt in Afrika, waar een kreet om recht opging, die niet gesmoord kan worden in het bloed der Boeren; de martelaars triomfeeren, ook al wordt hun stem door look verstikt. Dan is de victorie behaald voor eeuwig. De volkeren mogen toezien bij de ondermijning van het recht. Men gaat zelfs zoo ver van te leeren, dat de rechter de wet die hem niet aanstaat ter' zijde behoort te leggen, en het is vooral de Utrechtsche hoogleeraar Hamaker, die in het neerhalen van de majesteit des rechts de anderen achter zich laat. Niet in den wil Gods, maar in het goedvinden van de menschen zoekt men den rechtsgrond, en die mensch is, volgens • Prof. Hamaker, slechts stof, een weinig anders gegroepeerd dan steen of plant. Het recht is hem niet meer dan een gebruik, zoo iets als mode. De menschen doen nu eenmaal zoo; straks zullen ze anders handelen en dan is dat recht. De mensch is product van zijn omgeving, meer niet. Bewustzijn van recht en zedelijkheid is niet anders dan kennis van de wijze waarop de menschen zich tegenover elkaar gedragen; plichtgevoel is slechts de macht der gewoonte; afkeuring van een daad slechts onwetendheid. Als iemand b. v. een ander doodt, moet ge dat niet afkeuren; het is slechts iets, waarop gij niet gerekend hebt. Het denkbeeld van gehoorzaamheid is aan deze beschouwing geheel vreemd. Wat wij voor misdaden aanzien, zijn slechts afwijkingen van onze manieren. Zoo is Christus te recht, gekruisigd, Paulus te recht gesteenigd ; zoo wordt de martelaar een dissonant in het akkoord der maatschappij. Zoo wordt al wat edel is onder den voet gehaald ; al wat hoog is vertreden ; en tegen die vernielende leeringen komen wij. Calvinisten, op in den naam onzes Gods. Buigende voor het Woord Gods, binden wij de worsteling aan, en met kracht riep spreker allen op om met kloekheid dien strijd mede te strijden, allermeest en allereerst, door te zorgen, dat de zonen van ons Christenvolk niet aan zulke leermeesters worden overgegeven. De machtige rede van Prof Fabius was onder het spreken herhaaldelijk toegejuicht en werd ook nu met een warm applaus beloond. Prof Geesink gaf gelegenheid tot debat. Daarvan werd gebruik gemaakt door Prof. Rutgers, die zeer dankbaar was voor het gehoorde, en o. a. naar een nadere uiteenzetting vroeg van der antirevolutionairen meening over het Koningschap. Mr. Th. Heemskerk meende, dat de spreker aan Prof. Modderman niet alle recht had laten wedervaren, en achtte in de verschillende stelsels die worden gedoceerd ook éenige elementen van waarheid aanwezig. Prof. Fabius beantwoordde beide sprekers kortelij k, en daarna werd de Meeting, die met onverdeelde belangstelling was bijgewoond, gesloten. Aan den avond van dezen schoonen dag werd een broederlijke maaltijd gehouden, waaraan velen deelnamen. Daar ook klonk menig woord van lof en dank voor al het goede, deze beide dagen genoten. Eindelijk scheidde men. En nu, de Vereeniging en hare Stichting hebben in deze twintig

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen