Een-en-twintigste Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 25

XXV

te Kampen, wier arbeid voor Kerk en Theologie door ieder Gereformeerdedankbaar moet worden gewaardeerd. Doch niet slechts voor de Theologie, maar ook voor de wetenschap van het recht, van de letteren, de natuur en de medicijnen, kunnen de Gereformeerden om des beginsels wil geen vrede hebben met de Overheids-Universiteiten; en zoo rijpte in het laatste vierde deel der eeuw de gedachte aan een Gereformeerde Universiteit. Onze Vereeniging werd geboren. Zij stichtte de Vrije Universiteit. Zij weet het maar al te goed, dat deze haar Universiteit nog slechts een onvolkomene is; toch houdt zij vast aan het ideaal, (iat er eens eene smidse uit moge worden, die geheel aan alle eischen eener volledige wapenrusting voldoet. Een volkomen Universiteit, maar ook een Gereformeerde Univei'siteit, is haar ideaal. Ja, het laatste, de gaafheid van het beginsel, weegt haar zelfs nog zwaarder dan het eerste. Wat wij allereerst bedoelen, is een wetenschap in overeenstemming met de religie, zooals onze hoogleeraar Dr. W. Geesink in zijn openingswoord van de laatste jaarvergadering, te Haarlem, sprak. Die overeenstemming zoeken wij op onze vdjze, »niet door Ae natuurlijke, in zonde verduisterde rede, maaralleen door eene van Gods Geest verlichte en uit Zijn Woord ven-ijkte tot beheerschend beginsel van ons verstandelijk denken over wetenschap en religie te maken ; niet door dat Woord individualistisch, maar door het in samenhang met de belijdenis onzer kerk te verstaan; en eindelijk, door de vrijheid van de wetenschap tegenover de kerk te handhaven," zooals de redenaar zijn betoog resumeerde en ons daarbij op de drieërlei tegenstelling wees, waarin wij met ons streven staan tegenover de modernen, de anti-confessioneelen. de Roomschen. Wat onze hoogleeraar Mr. D. P, D. Fabius op dienzelfden Universiteitsdag in de meeting ten gehoore gaf over ))Het rechtsgeleerd onderricht aan de openbare hoogescholen", was zoo uitnemend geschikt om te waarschuwen tegen het gevaar van »het aftrekken tot de Filistijnen". Is daarom, zooals -wij begonnen te zeggen, reeds het bestaan onzer Vereeniging en harer Universiteit reden tot dankbaarheid, dat zij niet slechts bestaan, maar zich in een krachtig, wijl begiuselva&t, leven mogen verheugen, dat zij na zooveel stormen als — juist om des beginsels wille — over haar heen gingen, is blijven bestaan, is nog meerderoorzaak tot dank. Men heeft wel eens geklaagd, dat onze Vrije Universiteit zoo laat is gekomen, en zeker, als men zich indenkt, hoeveel misschien anders had kunnen gebeuren indien zij er eerder ware geweest, dan is die klacht te begrijpen. Toch mag zij niet te kort doen aan onze stemming tot dankbaarheid, vooral niet, Avijl het •zoo laat, nog niet te Iaat is gebleken. Zeker, zij geeft nog niet, — zij kan met haar slechts di'ie faculteiten, waarvan dan nog twee onvolledig bezet zijn, niet geven al wat het Gereformeerde leven van een Gereformeerde Universiteit eischt; doch nu reeds leverde zij in haar twintigjarig bestaan niet slechts het zwaard en de spies — wapens van aanval en verweer,, maar ook, — wijl ons Gereformeerde Volk niet alleen moest strijden tegen den vijand, maar ook het erf der vaderen met alle zonea

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen