Zes-en-twintigste Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 42

XUI

lang, die onder den zegen Gods door de heroïeke pogingen van onz" voormannen is geslaagd. Naar het woord van Dr. Kuyper waren bereid onder te gaan, maar ondergegaan zijn ze niet; ze hebben n° al die lange jaren den roem van onze Hoogeschool gehandhaafd. H»* is spreker een behoefte, hier een woord van warme hulde en dank *• brengen aan Dr. Kuyper (applaus) voor al wat hij aan en voor onZ Hoogeschool gedaan heeft, die hij diende met de machtige t a l e n t » ' waarover God hem te beschikken gaf. Maar niet alleen Dr. Kuyp»' verdient den dank van ons hart, zijn medestichter. Dr. Rulgers. minder. Hij, theoloog en jurist, beide, een man van strenge wetenschap' maar zoo vriendelijk van hart, blijve nog lang de père noble van onzen kring Aan nog een Hoogleeraar denkt spreker in dit uur, die mede ü 5 j aan de Universiteit verbonden was, en schier al dien tijd alleen s»° faculteit droeg, Prof. Fabius; een scherpzinnig jurist van hoog gehal^ een kenner van Groen als geen ander; ook hem zij in dit uur ee° woord van dank gebracht. E n al behoort Prof. Woltjer niet tot <J Hoogleeraren, die reeds een kwart eeuw arbeidden, zijn naam mag dit verband niet worden verzwegen. Hij, die de zorgen voor de fa-ci ' teit der Letterkunde te dragen had, vond nog tijd en gelegenheid ee volledig Gymnasium op te richten en te besturen. Wat dank zijn ^ dezen mannen schuldig! •d De strijd is zwaar geweest; de tegenpartij heeft niet minder dan G° den Heere gedaagd voor den rechterstoel der Rede; men heeft soh>* alles aangedurfd; maar nooit heeft men ook maar twijfel durven spreken over de wetenschappelijke waarde onzer Hoogleeraren. Onze taak is en blijft, plaats te zoeken voor het Christelijk leven; en da*! bij zal veel worden gevergd van onze ijver en toewijding. Maar we zlL niet zonder goeden moed, want we staan op goeden grond. Neen, -, zullen nu niet leven door de kracht van den toegekenden effectus d'^J we zullen zoo leven, dat wij tooneu daarop het zedelijk recht te bezit ' Spreken we over onze Universiteit, dan denken we vanzelf aan ha leerlingen. Het heeft spreker diep gegriefd, dat men onze B. j>g,i school de beschuldiging voor de voeten wierp, dat ze haar leerling niet tot zelfstandig denkende mannen zou vormen. Geen beschuldig "j is minder waar. Wat we van onze studenten begeeren is juist, ze wandelen zullen als mannen met een welgevestigde en goed b gronde overtuiging, die ze zich op het pad der wetenschap » verworven. Onze studenten kunnen zón alleen steunpilaren ° , \ i ) "der waarheid; steunpilaren voor het Christendom; zóó alleen ^ ze het grootsche werk voltooien, dat hun vaderen in de kracht G hebben aangevangen. ^ Ten slotte brengt spreker dank aan H H . Directeuren, die d ^ ^ h hebben niet alleen de Vereenigiug te beheeren, maar die bij onze ^ ^ ting als het ware de, vertegenwoordigers van het volk zijn. Hun ^ t is geen gemakkelijke, maar die wordt verlicht door de liefde en . vertrouwen waarmede zij op de schouders van Directeuren is g ^ | i Voor die taak stroome hun telkens nieuwe kracht t ó e van God .,, Heere, die hen en hun werk zegene, zoodat ook van hen het getuig worde afgelegd: Niet tevergeefs gearbeid. z e

e

0

n i e

-

9 9 r

1

1

u l

vV

te

o0

1

H

w

D

r

e

e

e (

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen