Zeven-en-twintigste Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 25

XXVII

Van de jaarvergadering' wordt als naar gewoonte het uitvoerig verslag uit „De Heraut" overgenomen, dat aldus, l u i d t : *

*

*

Voor de derde maal is liet, dat de jaarvergadering onzer Vereeniging wordt gehouden in de Zeeuwsche hoofdstad. Naar zulk een van het middenpunt des lands ver afgelegen plaats te reizen, is voor de bewoners van andere provinciën niet gemakkelijk. Van Zuid-Holland naar Zeeland, gaat wel; van NoordHolland is het een heele reis reeds. Maar de bewoners der noordelijke provinciën komen er h e t slechtst af; die moeten, om ditmaal den Universiteitsdag bij t e wonen, ons lieve vaderland in zijn gansche lengte doortrekken. Merkwaardig intusschen is, d a t wanneer we in Leeuwarden of Groningen vergaderen, onzo warme Zeeuwsche vrienden in den regel op h e t appèl zijn; en omgekeerd ontbreken in Middelburg Friezen noch G-ro-, ningers. D a t komt, omdat onze Vrije Universiteit een plaats heeft in h e t h a r t van ons Calvinistisch volk; haar wel en wee 'maakt een deel van zijn leven uit. Nu voor de derde maal naar h e t land met de ook voor ons zoo zinrijke wapenspreuk L u c t o r e t B m e r g o . De eerste maal waren we er in 1887; er was nog geen kerkgebouw voor de ure des gebeds i n Middelburg t e krijgen; in h e t S c h u t t e r s h o f kwam men saam, en daar hing de schare aan de lippen van Dr. Kuyper, die toen t o t haai' sprak van „Tweeërlei Vaderland". Die jaarvergadering, geleid door. Prof. Kutgers, waarop Prof. Kuyper het woord voerde en waarna Prof. Woltjer in de m e e t i n g optrad, leeft nog in het geheugen .der ouderen. Meerderen hebben heugenis van den 12 jaar later gehouden Universiteitsdag, in 1899, toen de toestanden heel wat waren gewijzigd, en Ds. Klaarhamer in een der kerkgebouwen van de Gereformeerden kon optreden; en nu, we .ziJn alweer zes jaar verder, hoeveel is er nu niet veranderd! In den kring der Hoogleeraren vindt men Dr. Kuyper niet, die ook in 1899 zijn stem in Middelburg deed hooren; maar de lering zelf is uitgebreid: tal van jongere professoren vindt men naast de ouderen dien God het leven spaarde; de positie onzer school is heel w a t beter geworden; we zijn gewassen in dit l a n d ; al worstelende komen we vooruit, als de Leeuw in h e t Zeewsche wapen; nu voor de derde reize opgaande naar Middelburg, is er zooveel nieuwe stof om, bij al wat tot verootmoediging dringt, te loven en t e danken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen