Een-en-dertigste Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 37

XXXV

stellen, door de Hoogleeraren in deze zaal in een geheimzinnig halfduister te zetten, terwijl de Vergadering zich in 't volle licht verheugt. Met dankbaarheid ziet spreker terug op den afgelegden weg, waarop h e t hem a a n den steun van broieders en zusters niet heeft ontbroken, een steun, die niet slechts zijn persoon gold, maar vooral de zaak waarvoior hij opkwam. Spreker zet uiteen, dat wegens de benoemingen in de Medische, de Litterarische en de Juridische Faculteit, die nu allereerst aan de orde zijn, in de eerstvolgende 20 jaren de uitgaven ieder jaar telkens met gemiddeld / 1000,— moeten klimmen; zoodat natuurlijk de inkomsten ook ieder jaar met ongeveer / 1000,— moeten vooruitgaan. Dat is veel, maar toch niet t e veel, lals men ziet op de talrijke opkomst bij onze jaarvergaderingen, uit alle deelen des lands, waarvoor onze leden en begunstigers dus de kosten gaarne overhebben; alles samengenomen zeker heel wat meer dan /1000,— per jaar. Met heft oog daarop zou de gedachte kunnen opkomen, of men deze jaarvergaderingen niet zou kunnen afschaffen, opdat het daarvoor bespaarde aan de kas der Vereeniging tnocht ten goede komen. IMaar d a t zou toch zeker een verkeerde rekening zijn. Het zou zijn: het slachten van de kip, die de gouden eieren legt. J u i s t door deze vergaderingen wordt de zaak, die h e t geldt, zoo uitnemend gesteund. Uit deze vergaderingen moet juist de bezieling, de geestdrift komen voor het heerlijke werk waartoe wij zijn geroepen. Die bezieling en geestdrift moge ook van deze jaaxvergadering uitgaan. (Toejuiching.) Thans ontvangt Prof. Bavinck het woord, die spreken zal over ,,Uitbreiding". De hoogleeraar zeide het volgende; Door heeren directeuren werd ik uitgenoodigd, het onderwerp: ,;Uitbreiding", met enkele woorden bij u in te leiden. Het onderwerp is dus niet mijn eigen keuze; maar toch heb ik aan het verzoek gaarne voldaan, te meer, wijl ik de vrijheid behield om het te behandelen op mijne wijze. De Vrije Universiteit verkeert in een tijdperk van overgang, niet in dien algemeenen zin, waarin alle tijd voortdurend h e t heden en de toekomst verslindt, maar bepaaldelijk ook in deze beteekenis, dat zij na een dertigjarig bestaan uit de handen der eerste in die der tweede generatie overgaat. Van de stichters zijn nog maar enkelen overgebleven; h e t meerendeel is ontslapen. P I of. Kuyper Sr. werd reeds vóór enkele jaren emeritus, en Prof. Eutgers verlaat met den nieuwen cursus den ia.ctieven dienst. Daarmede komen vele vrienden en begunstigers der Vrije Univer-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen