Een-en-dertigste Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 31

XXIS

rondom h a a r zijn gelegien. D;e jongeren doen in dit opzicht voor de ouderen niet onder; d e o^uderen, bq wier herdenken mij op dit oogenblik voor den geest icomt de naam van hem,; die zoo langen tijd voorzitter was van bet locaal comité, onzen: broeder Tromp, dien de Heere na langen trouwen dienst afriep van zijn post. Zijn nagedachtenis zal nog lang in gezegend aandenken blijven. Dat er liefde is en belangstelling, het blijkt bovendien ook uit de klacht, die ons ter oore kwam, d a t het zoo lang geleden was, sinds voor de laatste maal de jaarvergadering A'^an onze Vereeniging hier werd gehouden. In het jaarverslag is geconstateerd, dat in zekeren zin van de Vereeniging kan worden gezegd, d a t zij geene geschiedenis heeft gehad. E n wat men wel eens van de volken zegt, die in zulk een geval verkeeren, dat zij gelukkig zijn, is ook zeker op onze Vereeniging van toepassing. Alles ging bij haar, zoowel als in de school welke zij oprichtte en verzorgt, zijn gewonen gang, zonder dat buitengewone gebeurtenissen vielen te boeken. Toch hebben wij wel iets te vermelden, behalve wat in het verslag aangaande directeuren en curaitoren is verhaald. Al is onze -Vereeniging geen politieke, toch staat zij door hare school wel degelijk met het politieke leven in nauw verband. Dat hebben wij ondervonden in de jcuren waarin aan de diplo'ma's, door de studenten aan onze school verworven, rechtsgeldige kracht werd onthouden in de maatschappij om ons heen. Wij herinneren ons nog, met hoeveel blijdschap de tijding werd vernomen, dat daaraan een einde was gekomen. Met warmte heeft deze provincie daarin toen een gewichtige rol gespeeld, doordien zij door de keus der Provinciale Staten voor leden van de Eerste Kamer, de meerderheid in deze Kamer omzette. En hoie zouden wij dan niet geidenken op dezen dag, •dat de uitslag van den strij'd bij de stembus in de jongste weken dezen toestand heeft bestendigd ;en ons de vrees voor mogelijke reactionaire maatregelen op dit terrein heeft weggenomen! Ja, veeleer mag zelfs de hoop gekoesterd, dat, zoo te eeniger tijd de behoefte zich mocht doen gevoelen om nog verder in dezen gang van gedachten werkzaam te zijn, althans de samenstelling der Kamter daarvoor geen beletsel opleveren zoude. Zoo zijn wij dan vervuld met dank aan den Heere voor wat Zijne hand ons gaf en bestendigde, en is er overvloedige reden om Zijnen Naam te loven. Toch mengt in dit gevoel zich thans een eigenaardige toon van wöemoed bij de gedachte, d a t heden voor het laatst een der hoogleeraren aan de Vrije Universiteit in zijne gewone qualiteit hier tegenwoordig is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen