Drie-en-dertigste Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 27
XXV
1876 erkend. In zoover lag de weg ons open. Toch waren we er hiermee nog niet. Men mocht toch wel graden verleenen, maar ze hadden nog geen effect pn de Overheid bood geen cent steun. Tegen deze twee beletsels is toett een tweede strijd gestreden, een strijd, die in 1905 met goeden uitslag gelo-oond is, en' teweegbracht', dat nu ook onze doctorale graden op voet van gelijkheid .met die van de Openbare Universiteiten gelden, en d a t de zilveren koorde werken kunne in twee subsidies, elk van ƒ 4000 's jaars. Zo.o waren we d.an eindelijk toch vrij van den Overheidsdwaiife geworden, en hadden we slechts op onze hoede te zijn, d a t niet de Kerk, gelqk eertijds, de pas gevonden vrijheid wejer aain banden- kwam leggen. G-eheel ontkom.en ziJn we ,ook d i t gevaar niet. Te zeer is het principieele onderscheid tusschen een opleidingsschool voor predikanten en een Theologische faculteit als onderdeel van de representatie der Wetenschap uit het oog verloren. Eeeds nu droeg dit zijn wrange vruchten, maai" voorshands kan dat niet anders, en zal men allicht voor de toekomst op slaking ook van dezen band bedacht moeten! zijn. Toch gaf dat alles ons nog pas het formeele recht vaji optreden, en nu eerst kwam men te staan voor het groote vraagstuk, hoe men de Christelijke wetenschap gelijk weleer ook thans weer in tegenstelling met het ondeugdelijk beginsel der moderne wetenschap ontwikkelen zou. Dit nu gelukte uiterst moeilijk. De nieuw aangestelde hoogleeraren waren allen anders opgeleid en de litteratuur was tegen ons. Ook hadden de hoogleeraren h e t veel te druk met allerlei' landere besognes. En bovenal, ze waren te weinig in aantal. Beide voor de Juridische en voor de Letterkundige faculteit eigenlijk slechts één vaste hoogleeraar. Dit kon niet tot een voldoende principieele uiting van Christelijke wetenschap op elk terrein leiden. Zonder meer zou dan ook het ondernemen mislukt z^n, maar ,de gang vaiQ het leven deed wat onze stichting door h a ^ kleine kracht niet kon bieden. De oude stami van de Christelijke wetenschap was wel afgesneden, maar de tronk stond met zijn wortelen nog in den levensbodenii, en uit den tronk schoot vanzelf hel; rijsken van nieuw leven weer op. Van onze Universiteit had geen G e g r o n d kunnen uitgaan, zoo God de Heere h a a r h e t G e w o r t e l d niet had gegeven. De materialistische wetenschap beging ten slotte zelfmoord. Het menschenhart reageert er tegen. Dorst naar hooger leven kwam weer op. En toen! is in heel Europa een nieuwe wetenschappelgke beweging opgekomen zoo van Eoomsch-Katholieke als van Protestantsche zijde, die tegen de valschelijk genaia'mde wetenschap h e t licht 'van
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913
Jaarboeken | 247 Pagina's