Vier-en-dertigste Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 25

.

XXIX

Me.a hunkert naar h e t nieuwe', naar nieuwe prikkels, nieuwe sensaties, nieuwe leuzen, nieuwe vondsten; het oude w^oi-dt weggeworpen, niet o-radat h e t o p is of versleten, maar omdat het verveelt, niet meer t r e k t ; ja, zelfs h e t leelijke heet mooi, zoolang h e t nieuw en oorspronkelijk i s ; iets anders dan hij heeft, iets anders dan hij ziet, iets anders 'dan hij kent, zoekt de mensch onzer 'dagen. Ook de Christenen ontkomen daaraan niet: ook onder iaën zieu we maar al te vaak, hoe allerlei nobele arbeid, 'eerst met veel ijver' begonnen, weldra de belangstelling verliest en verdrongen wordt 'door iets anders, d a t den prikkel van het nieuwe achter zich heeft. Én zoo zou 'het kunnen zijn, — is «r niets, d a t daar op wijst? — dat voor ons op'fc h e t nieuwe afging van onze Universiteit, allengs de belangstelling voor haar verflauwde en het besef van haar noodz'akelij'kheid onder ons minder werd. Welnu, is onze Vereeniging met h a a r school waarlijk de vrucht ©ener geloofsdaad, dan i s . het onze eerste roeping, dit te toonen door nimmer verflauwende belangstelling ; er was moed noodig om t e beginnen wat we begonnen zijn; grooter moed om h e t voort te zetten en vol t e houden. T>xie en dertig jaar moge lang zijn in een menschenleven, in het bestaan eener hoogeschool telt het nauwelijks mee. Zoo staan we dus eigenlijk pas aan h e t begin, en moet de proef op de som nog geleverd worden; we zullen haar leveren, als onder ons, in breeden kring, bij' voortduring levendig blijft de gedachte, die aan de oprichting onzer hoogeschool ten jgTon^slag heeft gelegen; de gedachte, d a t g^eloof en wetenschap zich niet laten scheiden. Isa 'deze gedachte dan iets nader te hebben uitgewerkt, komt 'de voorzitter ten slO'tte t o t het tweede gevaar, waarop hij de aandacht wilde vestigen: d a t we voor onveranderlijk houden, wat dit inderdaad niet is en niet zijn kan. Heeft onze Universiteit in de G-ereform-eerde beginselen een vasten g r o n d s l a g voor haar wetenschap, dit wil niet zeggen, d a t daaruit een wetenschappelijk systeem kaü. worden afgeleid, d a t eens VQOi^gOied v a s t s t a a t ; dit ware i h strijd met den oiard der menschelijke wetenschappen, wier resultaten voortduïend aan verandering onderhevig zijn. We:lnu, h e t gevaar is niet denkbeeldig, dat we met deze veranderlijkheid niet voldoende' rekenen; 'dat we onze Universiteit willen binden a a n eens verkr'egen resultaten, daarbij uit h e t oog verliezende, d a t die resultaten formeel en materieel steeds weer behooren te wolrdeh getoetst allereerst aan de beginselen, maar ook alan verjandeiide inzichten, aan nieuwe ontdekkingen en beschouwingen;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen