Een-en-veertigste Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 20

XVI) I

siteit verbonden zijn en tal van studenten-generaties zijn er waaronder hij school heeft g e m a a k t ; terwijl hij later, van h o o g l e e r a a r Minister geworden, voor onze Universiteit, die h e m zoo n a aan het hart lag, heeft weten te verkirijgen dat aan 'de door te verleenen doctorale graden gelijke rechten werde'n toegekend als aan die aan d e Rijks-Universiteiten verkregen. Op den 20en October 1920 was het 40 jaar geleden, dat Dr. A. Kuyper, als lioogleeraar met zijn bezielde en bezielende rede over ,,Souvereiniteit in eigen kring", in de N i e u w e K e r k t e A m s t e r d a m onze Universiteit opende. D e hoogbejaarde, die, niet anders dan in zijne gezonde dagen, nu op zijn ziekbed, dat hij wist zijn sterfbed te zullen worden, de d i n gen van den tijd gewoon was in het licht van de eeuwigheid te bezien,, heeft met d a n k aan God, den 40sten j a a r d a g van zijn geesteslqind nog beleefd en ook nog kracht gevonden het in vaderlijke liefde vanzijn krankbed af zijn geluk- en zegenwensch te bieden. Allen, die op eenigerlei wijzie aan onze Universiteit verbonden zijn,, hebben h a a r kroonjaar, h a a r 8ste lustrum feestelijk gevierd. De gedachte aan het naderend einde van den hoogvereerde wierpechter een donkere schaduw over d e feestvreugde. Die schaduw zal. ook in de komende jareii op, het gteden^kjaar 1920 blijven rusten. Toch mogen wij daarom, niet als kinderen van den Nveemoed in! werkkracht verslappen. Wie op eenigerlei wijze met onze Universtiteit verbonden zijn, h e b ben als matmen en vrouwenl vain d e n ernst die nagedachtenis Van. Dr. Kuyper te eeren, door zijn werk in stand te houden. E n dat geldt ook voor onzie Vereeniging. Voor haar, aan wie hij zijn Universiteit, dit stuk zijner geestelij'ki&. erfenis, ter verzorging, naliet. In al grooter offervaardigheid en al inniger gebed heeft onze Vei-eeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerden Grondslag danook haar toewijding aan deze nalatenschap van den onvergetelijkete betoonen. E n men bedenke daarbij wel, dat onze Universiteit, door de werking, die, in de mogendheid des Hoeren, op heel ons volksbestaan! van haar kan uitgaan, nog lang niet overbodig is. Nog lang niet overbodig in deze dagen, nu daor de machten vanOngeloof en Revolutie de grondslagen niet alleen van het staatkundig en maatschappelijk,, maar ook van het gezinsleven, al meer dreigert te worden verwoest en zelfs op kerkelijk terrein d e noodlottige invloed v a n die machten wordt ondervonden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen