Jaarboek 1930 - pagina 40

38 moet zij echter in dit verfband nog een paar oogenblikken voor onze aandacht verschijnen. Al raken deze twee onderdeelen van mijn thema zóó na aan elkander, dat ik, bij hetgeen ik tot dusver zeide de grenzen bier en daar reeds moeilijk zuiver in acht kon nemen: zij zijn toch wezenlijk onderscheiden. Dat wetenschappelijk onderzoek is het deel van ons werk, dat wij zouden kunnen doen, ook al was er aan onze Universiteit geen enkele student ingeschreven. In zekeren zin het allervoornaamste deel ervan nog. Omdat alleen daardoor onze kennis verder komt. Omdat alleen daardoor onze levens- en wereldbeschouwing voor de steeds veranderende eischen nooden van de wereld, waarin wij leven, een woord kan spreken, dat niet geheel van waarde ontbloot is. Niet onaardig heeft men dit bedrijf wel eens vergeleken met dat van een spion, die voor een aanvallende legermacht een vesting barer tegenpartij verkennen moet. Zoo'n fort is natuurlijk, „van binnen uit" gebouwd; d.w.z. zóó, dat de vestingbouwkundige zich in gedachten gesteld heeft op het punt, dat hij erdoor wilde verdedigen en zich zoodoende van een paar gordels van kazematten en pantserkoepels heeft omringd. Hier is er een, ontworpen om dézen aanvalsweg te bestrijken. Die daar dient om de nadering onveilig te maken van de troepen, die ginds zouden willen doordringen,, enz. Maar nu maakt zich zulk een spion op, om zijnerzijds dat verdedigingssysteem óók te leeren kennen. Ge gevoelt terstond: die moet dan een heel andere methode volgen. Voor hem is de regel: van buiten naar binnen. Voorzichtig naderend merkt hij eerst een aarden dam op; wat daarachter ligt kan hij slechts gissen. Hij ziet nu kans wat dichterbij te komen. Zie daar de loop van een groot kanon, op eenigen afstand van den dam! Dooh wat ligt daar nu tussohen: een gracht, een prikkeldraadversperring, of slechts een weg en geen hindernissen? Enz. enz.! Het beeld is — ook al zou het technisch niet geheel aanvaardbaar zijn; wat trouwens bij een beeld ook niet noodig is — voor mijn doel is het werkelijk zeer gelukkig. Zoo zoekt werkelijk ook de geloovige wetenschap in het scheppingswerk van den Goddelijken vestingbouwkundige van buiten af de wegen uit te vinden, die door Hem van binnen uit zijn aangelegd. Het is werkelijk buitengewoon gelukkig ook hierom, omdat het ons nóg weer eens voelen doet hoe onuitvoerbaar die taak is zonder voortdurende vergissing en verbetering. Wat een keeren, dat zoo'n spion van een vesting uit aarde en beton en ijzer denkt: het zal wel zóó zijn, maar dat het anders uitkomt; dat hij — nog aarzelend — in zijn schets een lijn trekt, maar die even later toch nog weer uitveegt en een wat andere richting geeft. Terwijl op den dag van den aanval dan tenslotte nog aan het licht komt, dat beide die vermoede richtingen de juiste niet zijn geweest, en dat hij bijv. een onbelemmerden doorgang heeft aangegeven, waar ©en verborgen machinegeweer toen het erop aam kwam voor tientallen aanvallers het signaal van het groote op-de-plaats-rust heeft geblazen! En zou het ons

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen