Jaarboek 1930 - pagina 32

30 zijn kraohten naar binnen samen. Hij raakt los van zijn werk. Zelfs het lot van zijn vrouw en zijn kinderen lijkt hem onvensohillig geworden. Hijzelf is de eenige, die voor hem bestaat. En echter: daar gaat de doodsisohaduw weer voorbij, daar be.aint zijn gezondheid terug te keeren. zie hem terstond dat herwonnen leven opnieuw op de buitenwereld richten! Wat rondom hem gebéurt, trekt zijn aandacht weer. Wat rondom hem gedaan moet worden, brengt hem weer in actie. Straks zet hij geheel zijn weer-opgeiloken energie als voorheen in, om zijn levenstaak opnieuw te vervullen. Deze waarneming, dunkt me,, wijst mij voor vandaag, zelfs duidelijk den weg. Verleden jaar, te Middelburg, hebben wij noodgedwongen over niets anders dan over de meest interne aangelegenheden onzer Vereeniging en van de Universiteit, die van haar uitgaat, gesproken. Toen hebben wij vergaderd en gediscussieerd alsof die Vereeniging en die Universiteit slechts om izich zelf bestonden, en alsof de kamer, waarin wij gezamenlijk leven, de heele wereld was. Nu echter is dat voorbij. Slechts één mededeeling in verband daarmee nog. Het College van Cura;toren heeft mij verzocht mede te deelen, dat Curatoren met een tweetal hoo^gleeraren nader hebben gesproken omtrent de conclusies van het Rapport der inzake artikel 2 der Statuten benoemde Commissie, en dat die .bespreikingen tot een bevredigend resultaat hebben geleid, daar, al werd het recht van Curatoren tot het vragen vaii een verklaring ontkend, aan Curatoren gebleken is, dat geen dier beide hoogleeraren zakelijk tegen die conclusie bezwaar heeft. Maar overigens kan — God zy dank — en jmoet nu zelfs iets anders weer op den voorgrond staan! Iets anders alleen maar? Neen, het eigenlijke, waarom bet bij het ondernomien werk gaat. Thans sta in zake onize taak in dit opzicht de vraag weer in het middelpunt: wat kunnen wij met on(ze UniveiBiteit bereiken, bij het streven naar het doel, om tegenover humanisme en naturalisme, onider het licht van Gods Openbaring, het Koninkrijk van Christus te doen komen en izegevieren? En: op welke manier wordt dat doel het beste nagejaagd? Nog te liever stel ik dit thema aan de orde, omdat de omstandigheden ook uit anderen hoofde' daartoe dringen. Als ik naga wat in ons Vereenigingsleven sinds den vorigen zomer op den voorgrond heeft gestaan, dan zijn het twee dingen. De geldinzameling voor onze vierde faculteit en de eerste benoeming daarin. Die van Dr. Coops, wien ik uit Uw naam hartelijk welkom moge heeten, onder toebidding van Goids overvloedigen izegen op zijn nieuwe taak. Al noem ik het geld het eerst, ik bedoel natuurlijk vooral die benoeminig, die heeft plaatsgehad. Welnu, ook het ten deze in 1928/29 doorleefde drijft mijn keus dezelfde rchting uit. Met name omdat het een benoeming geweest is in de ,,iiieuwe faculteit'', in 'die der wis- en natuurkunde. Een imiversiteit is todh eigenlijk wel een heel wonderlijk instituut

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen