Jaarboek 1930 - pagina 41

S9 dan bij onze wetenschappelijke indringing, anders gaan? Neen, ook zonder eenige ontrouw tegenover het uitgangspunt, dat zich onze Gereformeerde wetenschap en Universiteit hebben gekozen: het kan niet anders, of wij zullen telkens weer op onze schreden terug moeten, wij zullen ons doel niet kunnen bereiken zonder gedurig struikelen en weer opstaan en opnieuw struikelen en voor de zooveelste maal den weg herbeginnen. ' 1 I i M I I i! .H#5 Maar beibben wij dan onze beginselen niet, en dienen die dan juist niet om ons den weg te wijzen? Ge moet U van den aard dier beginselen geen verkeerd denkbeeld maken. Zooals ge in het algemeen U geen verkeerd denkbeeld maken moet van het karakter van Hooger Onderwijs en wetenschappelijke studie. Ik krijg wel eens den indruk, dat velen zich de zaak daarbij zóó voorstellen: waarom lichten onze wetenschappelijke mannen ons toch niet meer en beter voor? Zij weten de dingen toch: waar studeeren zij anders voor? En als zij werkelijk vandaag iets nog niet weten zouden: zij kunnen dan toch zorgen, dat het over een maand anders is! Laat hen slechts even den sleutel der beginselen in handen nemen: daarmee sluiten zij toch immers zonder moeite onmiddellijk ieder slot open. Ach, was dat maar 'Zoo; maar bet lijkt er niet naar! Ja, als onze Gereformeerde wetenschap maar allen inlichtingen behoefde te geven over hetgeen, waaromtrent zij zich wèl reeds eenig inzicht verworven heeft, dan was er wel genoeg, zelfs om dezen of genen te verbazen. Maar liet gaat ons, bij het in aanraking komen met de vraagstukken van het leven, net als het op een examen gaat. Er wordt daarbij niet gezegd' vertel maar eens wat ge weet. Maar de examinator schijnt er eigenlijk zijn zinnen meer op gezet te hebben na te gaan wat iemand niét, dan wat hij wél weet. En dan zijn ook bier dikwijls veel onvoldoende's tegenover een enkel goed. Maar, nog eens, dat hanteeren van den sleutel der beginselen dan! De tegenwerping had recht indien die beginselen werkelijk een sleutel konden worden genoemd. Maar dat is niet zoo. Veeleer zyn zij met een kompas te vergelijken. Met een kompas, dat den zeeman in staat stelt op de groote zee, waardoor geen paden loopen, zijn rictiting te bepalen en zijn koers te houden; maar dat zulks niet doet als een ketting, die reeds van te voren precies aanwijst, waar zich een pont op élk gegeven oogenblik van haar overtocht wel ophouden zal. En dat evenmin maar met een eenvoudige manipulatie de hinderpalen voor hem, die het gebruikt, uit den weg zet, zooals een sleutel dat doet voor hem, die weten wil wat er steekt achter een gesloten deur. Krijgt iemand, dit alles hoorende, mogelijk den indruk, dat ik het zoodoende toch wel heel kras opneem voor een „recht der Universiteit. om vergissingen te begaan'', zooals ik het haast zou willen noemen? Ik heb daar echter oot een besliste bedoeling mee. Het is m.i. van veel meer beteekenis, dat er eens wegen worden ingeslagen, waarvan onze wetenschap tenslotte, omdat zij onjuist bleken, weer terug moet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen