Jaarboek 1930 - pagina 21

hestuur de heer Van Eeghen drie en twintig jaren lang lid en sinds 1928 — na het overlijden van Ds. B. van Schelven — Voorzitter was. Het toen gesprokene volgt als in memoriam van ons zoo zeer betreurd bestuurslid hieronder: Diep was de ontroering en groot was de verslagenheid, waarmede wij Zondag j.l. het verlies vernamen, dat God over ons gebracht had. Een verlies, dat, naar den mensch gesproken, voor het College van , Directeuren der V. ü. schier onvervulbaar sohijnt. Het kwam voor de meesten onzer zoo onverwacht. In de laatste Directeuren-vergadering van December j.l. was ihij nog zoo opgewekt en gezond in ons midden, zijn taak vervullend met de toewijding en de trouw en de nauwkeurigheid, die hem steeds kenmerkten. En thans reeds staan wij met velen zijner vrienden en met hen, die hem het naast waren, treurend aan zijn graf om hem de laatste eer te bewijzen. Voor God is geen mensch onmisbaar; Hij vergist zich nooit. Al Zijn doen is voor Zijne kinderen wijisheid en liefde. Ook dit laatste. Wij hebben dit te gelooven en te aanbidden. Maar daarmede is de droefheid niet uit de ziel gebannen, en is ons het treuren niet ontzegd. Vi^el verzacht. Want naast die droefheid vervult groote dankbaarheid onze ziel. Dankbaarheid jegens hem, die ons ontnomen werd; die met zooveel liefde en zooveel trouw, op zijne eigene eenvoudige, bescheidene, niets voor zichzelven vragende wijze, de stichting heeft gediend, die aan onze zorgen is toevertrouwd, zooals hij elke Christelijke stichting diende — ook het Gymnasium — waaraan hij mede arbeidde. Hoe had de V. ü. de liefde van zijn hart; ihoe droeg hij haar in zijn gebed: hoe steunde hij haar in elke moeilijkheid. Hij gaf daaraan al zijn kracht, al zijn tijd, al zijn gaven. Zijne nagedachtenis zal in den kring der Directeuren van onze Vereeniging, zal in den kring van de V. ü. en in dien van het Gereformeerd Gymnasium in dankbare, liefdevolle herinnering voortleven. Zijn naam blijft met eere in de jaarboeken dier stichtingen vermeld. ^ i i Maar aan die dankbaarheid jegens het schepsel paart zich dank jegens den Schepper; aan die dankbaarheid jegens hem, die een instrument in 's Heeren hand was, paart zich dankbaarheid aan God, die ons in hem zooveel heeft geschonken en dit zoo lang deed behouden; die hem al die jaren willig en bereid heeft gemaakt, gesterkt en bekwaamd heeft om jnede-arbeider te zijn in Zijn wijngaard en de hem toevertrouwde stichtingen te dienen met de vele gaven, waarorver hij mocht beschikken. Geen bittere klacht kome over onze lippen, maar prijs en lof van den grooten Naam van Hem, die zooveel heeft gegeven. Wij staan hier desondaoks bedroefd, maar wij treuren niet als zij,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen