Jaarboek 1931 - pagina 13

11 haagleeraren Koksma en Van Haaften en de juridische faculteit versterkt werd door de benoeming van den hoogleeraar Gerbrandy, terwijl het bedrag, dat noodig is voor den bouw en de inxichting van de laboratoria, geheel werd bijeengebraoht en de versterking van de jaarlijksche inkomsten, die vereischt woTdt voor het instandhouden der vierde feuculteit, ten deele werd toegezegd. Het „Gode alleen zij: de eer" was de korte inhoud van onze feestviering: de Heere heeft aUes wèl gemaakt. Zijn Naam zij geprezen. En naast dat lofUed tot eere Gods kwam tot ons, vrienden van de Vrije Universiteit, leden en begunstigers van onze Vereeniging, de aansporing om te volharden in het gebed en in den aarheid en in den strijd voor de Stichting, idie Gods gunst ons geschonken heeft. Van het hoogtepunt in den weg, waarlangs God haar leidt, klinkt tot ons ook het woord, dat Mozes eens in 's Heeren Naam aan Israël toeriep: „zeg den kinderen Israels dat zij voorttrekken". Als Israël hebben ook wij niet stü te staan, maar voort te treikken. Er is ongetwijfeld verschil tussdhen Israels toestand na den uittocht uit Eigyptei, gejaagd door Farao's leger, ingesloten tusschen onbegaanbare bergen en de ondoorwaadbare Roode Zee — en den toestand van onze Vrije Universiteit bij den ingang van haar tweede halve eeuw. Oppervlakkig zou men zeggen: een verschü als tusschen dag en nacht; daar niets dan schaduw en duisternis en angst, hier zonneschijn en feestvreugde en blijde moed. Maar biji dieiper inzien ontdekt men wel degelijk overeenkomst. Als Israël moeten ook wij verder. Stelt, wij zouden willen omkeeren of stüstaan — wiji zouden dat niet kunnen. Was Israels weg ingesloten tusschen bergen en golven, ook voor onze voeten breidt zich een oceaan van beizwaren en van vragen uit, als wij denken aan het vele, idat noodig is — personeel en financieel — voor het voorttreldsen op den weg, voor het instandhouden en uitbreiden van hetgeen verkregen werd; als vrij zien op de kleinheid van de groep der trouwe vrienden, die de Universiteit steunen en die zich voor haar verantwoordelijk gevoelen, en als vrij letten op de zwakheid van hunne krachten. Immers: „niet vele wijizen naar het vleesch,, niet vele machtigen, niet vele edelen". En moge al geen Farao's leger ons ten doode verbolgen, de vriendschappelijke woorden en de goede wenschen te onzen opzichte bij het Jubüeum geuit door andere dan onze kringen, kunnen ons niet doen vergeten noch doen voorbijzien, dat het uitgangspunt van lonze Stichting: het geloof in Jezus Christus, den Koning der koningen en den Heer der heeren, ook op het terrein der wetenschap, voor die andere kringen onaanvaardbaar is en dat zij daarom principieel ons streven moeten veroordeelen en tegenstaan. Wie de gansche wereld oproept om voor den Ohristus Gods als haar Koning te buigen, vindt die wereld tegenover zich. Zoo is het dus in het wezen der zaak voor ons, als het eens was voor Israël: rondom moeilijkheden, bezwaren, tegenstand, 'die ons

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen