Jaarboek 1931 - pagina 35

33 het 'kunnen van hen, die hun wetenscbappelijken arbeid los hadden gemaakt van Gods Woord, met Zijne openbaring niet rekenden en in eigen kracht een wetenschapsgebouw oprichtten en stoffeeren, waarin aan geen ding gebrek was. „De hoofdroeping, die tot ons kwam, was", zegt Dr. Kuyper, „den strijd aan te binden tegen het ondeugdelijk beginsel, waaruit de moderne weteuBchap haar kracht trok. En dit, laat ons het eerlijk erkennen, was ons in den aanhang nog verre van klaar". Maar di© taak, waarvan de strekking en omvang ook dank ziji de wetenschapsbeoefening aan onze Universiteit gaandeweg duidelijker werd, was een ongehoord laware taak voor het klein getal hoogleeraren, waarmede in het begin en ook later moest worden gewerkt. En indien niet het geloof de diijfkracht en de grondslag van deize stichting was geweest, de band, die aUen, die aan haar arbeidden, bond aan Hem, die de Opperste Wijsheid is, dan zou van bloei geen sprake hébben kunnen zijn, maar zou het stekje, dat in den grond gestoken was, zijn verdord en nimmer zijn opgegroeid. Maar dank zij dat geloof — neen, dank zij Hem, die dat geloof in de harten werkte en sterkte — heeft het stekje zijü wortels gevormd en in den bodem der Godsopenbaring — ook voor de wetenschap — geslagen en staat het tot op dezen dag als een wonder in onze oogen, tot eere van 's Heeren Naam. Dr. Kuyper sprak van een geloofs s t u k , niet — gelijk ik hiervoor — van een geloof sd a a d. Hij deed dat, omdat hij niet alleen handelde van de daad van de stichting dezer Universiteit, maar ook van de voortdurende geloofsactie, die noodig was om haar in stand te houden en haar ontwikkeling te leiden. En nu neem ik dat woord „geloofsstuk" gaarne over • want waarlijk in buitengewone mate was de spanning des geloofs noodig om voort te gaan op den ingeslagen weg, om voort te bouwen aan het werk, dat onder opzien tot God was ter hand genomen. Ik doelde reeds met een enkel woord op de kleinheid van onze krachten; financieel en personeel. Wij verkeeren eigenlijk in voortdurende nood op beide terreinen. En indien de financieele nood niet altijd zoo sterk gevoeld werd, dan was dit, omdat men veelal besefte, dat, al zouden de geldmiddelen ruimer hebben gevloeid, toch de gewenschte personen niet beschikbaar zouden zijn geweest. Ernstiger echter dan deze twee — en eigenlijk ten deele oorzaak van deae twee — wa^ een euvel, waarop Prof. Anema wees in de rede op den Universiteitsdag in 1927 te Arnhem gehouden. Hij noemde het „een zekere kloof tuschen de grondgedachte, waarop onze Universiteit in beginsel berust en den feitelijken toestand, waarin wij door het verloop harer geschiedenis in de halve eeuw van haar bestaan practisch zijn gekomen." Bij haar oprichting was zij bedoeld om te worden het wetenschappelijk vereenigingspunt van alle Gereformeerden, los van de vraag tot welke kerkelijke gemeenschap of staatkundige formatie zij' mochten behooren; allen, die op wetenschappelijk gebied de gereformeerde begin2

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen