Jaarboek 1931 - pagina 14

i2

klein getal met zijne zwakke krachten het voortgaan schier onmogelijik maken; en toch de eisch van Goidsweig© om voort te trekken. Mozes deed aan den oproep om voort te trekken een paradoxaal woord voorafgaan: „de Heere zal voor u strijden en gij zult stille zijn". Stille zijn èn voorttrekken. Een schijnbare tegenstrijdigheid, geen werkelijke. Stü zijïi in moeiten en aorgen; tegenover bezwaren en belemmeringen; in nevel en iduistemis, als Gods weg ons niet duidelijk is en probleimen van alle kanten als wolken opstijgen — beteekent niet slap zijn en moedeloos ineen zinken of krachteloos langs den weg gaan zitten; maar beteekent integendeel openbaring van groote geloofskracht, 'die het onrustig hart doet zwijgen en die het klagen doet verstommen; beteekent: aanvaarden van Gods belofte, dat Hij voor ons zal strijden, dat Hij 'doen zal voor ons en door ons wat wij niet kunnen; het beteekent: verstaan van het Godswoord: „ndet door kracht noah door geweld, maar door Mijnen Geest zal het geschieden"; het beteekent, dat in alle moeilijkheden en in alle aanvechtingen het geloofsoog gericht is op Hem, die voor ons zal strijden en zal overwinnen — heeft gestreden en heeft overwonnen — en die ons nu oproept om stil te ziJn, niet te klagen, niet te morren, niet te zuchten, niet te versagen, maar o^m alle krachten in te spannen, in gehoorzaamheid den weg te gaan, waarlangs Hij leidt, te doen datgene, waartoe Hij roept, te bouwen aan het gebouw, dat Hij heeft gefundeerd en vastgesteld. Het stil zijn, waartoe de Heere roept, is geen lijdelijkheid, maar spanning van elke zenuw en van elke spier in 's Heeren dienst; een gericht zijn van ons denken en gevoelen en willen op het volbrengen van 's Heeren wil; het is leven en werken en strijden uit het geloof en door het geloof. Het heeft tot noodzakelijke voorwaarde het in ons persoonlijk leven leeren verstaan van de paradox van het voorttrekken èn het stil zijn; het leeren overwinnen van het kleingeloof, dat eigenlijk in den diepsten grond niet gelooft, dat God door ons wil werken en bouwen; toet doen zwijgen van onze vragen en klachten; het leeren rustig en willig volgen als God roept; het 'vertrouwend in Zijne handen stellen van de uitkomst van al Zijne leidingen en wegen. Alleen zij, die dien strijd des geloofs in de eigen ziel hebben gestreden, 'die 'dat stille zijn, dat zich willig in 's Heeren hand geven. in de eenzaamheid hebben geleerd, kunnen de bruikbare werktuigen vooT Zijnen strijd zijn, de trouwe medearbeiders in Zijnen wijngaard, de ijverige medebouwers aan Zün gebouw. In himne zwakheid wordt 's Heeren kracht geopenbaard. In stilheid en vertrouwen is huime sterkte. Zij zijn het, 'die in God kloeke daden ztdlen doen en wier arbeid in Hem niet ijidel zal zijn. God geve ons aldus 'de tweede helft der eerste eeuw in te gaan, levende uit de Schriftuurlijke paradoxen: stil en daarom getuigend,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen