Jaarboek der Vrije Universiteit te Amsterdam 1951/1952 - pagina 67

59 mene aspecten van ons universitaire leven zowel naar de interne zijde als wat betreft de verhouding tot onze zusterinstellingen in binnen- en buitenland. Immers, wij zijn een nieuwe periode ingegaan, waarin enerzijds de bijzondere Universiteiten, dank zij de subsidieregeling, in een sterk versneld tempo tot volledige Universiteiten kunnen uitgroeien en waarin anderzijds de betrekkelijk geïsoleerde positie van vroeger steeds meer gaat plaats maken voor een van veelvuldig nationaal en internationaal contact met de overige instellingen van Hoger Onderwijs. Beide aspecten der jongste ontwikkeling stellen onze Vrije Universiteit voor grote problemen, die een nog sterker accent krijgen in het licht van de voorgenomen generale herziening van onze Hoger-Onderwijs-wetgeving. Wat het eerste aangaat, kunnen wij sinds 1948 een uiterst snelle groei onzer Academie constateren. In dat jaar werd de economische faculteit geconstitueerd, die behalve een nieuwe en moderne huisvesting ook een betrekkelijk groot aantal nieuwe docenten eiste. Reeds twee jaren later werd de medische faculteit in het leven geroepen en in verband daarmede was tevens de belangrijke uitbouw van de wis- en natuurkundige faculteit met een biologische afdeling noodzakelijk. Dit had een nog belangrijk groter aantal benoemingen van nieuwe leerkrachten en verdere uitbreiding van het gebouwencomplex tengevolge, terwijl het aantal ingeschreven studenten, dat in den afgelopen cursus reeds dicht tot de 1500 naderde, daardoor uiteraard weer niet onbelangrijk zal gaan toenemen. Moeten wij ons over dit versnelde tempo in de breedteontwikkeling onzer Universiteit onverdeeld verheugen? Ik geloof, dat er reden is voor zekere terughoudendheid in dezen. Reeds in 1949 wees collega Grosheide in zijn rede, gehouden bij de overdracht van het rectoraat, op bepaalde gevaren aan de grote uitbreiding verbonden. ,,Het grote gevaar," zo zeide hij, ,,dat de moderne Universiteit bedreigt en dat ook onze Hogeschool bedreigen gaat, is dat de eenheid verloren raakt en dat de Universiteit ontaardt in een slechts administratief met elkaar in verband staande groep van vakscholen." Ik

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen