Jaarboek der Vrije Universiteit te Amsterdam 1953/1954 - pagina 113

In elk geval zijt gij Jurjen Ferdinand Koksma, hoewel dit toen nauwelijks mogelijk scheen, in grijsheid en wijsheid nog toegenomen. Met nog meer zekerheid dan mij toen reeds vervulde ten aanzien van de waardigheid, waarmede gij den keten dragen zult, mag ik thans de last, maar ook de eer van Uw ambt symbolisch om Uw schouders leggen, vertrouwend dat gij met de exactheid die Uw geest kerunerkt, voor het schip onzer Academie den juisten koers zult berekenen. Zij het mij dan nog vergund, thans weer terugtredend in de rij der gewone bemanning, den nieuwen commandant te begroeten met het aloude Salve Rector Magnifice, iterum iterumque Salve. Vivat, crescat, floreat Academia Nostra. Ik heb gezegd.

109

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen