Jaarboek 1959-1960 - pagina 69

overdrachtsrede

m i Mj^ne Heren Directeuren, Myne Heren Curatoren, Dames en Heren Hoogleraren, Lectoren en Docenten, Dames en Heren Leden van de wetenschappelijke staf. Dames en Heren Studenten, en voorts gij allen, die door Uw tegenwoordigheid hlijk geeft van Uw belangstelling in det^e Universiteit, Zeer geachte Toehoorderessen en Toehoorders.

Wanneer de rector magnificus aan het eind van zijn ambtsperiode de rectorale waardigheid gaat overdragen aan zijn opvolger en terugziet op de afgelegde weg, overvalt hem als vanzelf een gevoel van verUchting, dat door ieder zal worden verstaan en gerespecteerd. Hij werd geroepen tot veelvuldige verphchtingen van in menig opzicht geheel andere aard dan die tot nu toe zijn leven vulden. Het was niet alleen de verpHchting zich op de hoogte te stellen van dingen, die hij vroeger wel eens als een ledig gerucht aan zich liet voorbij gaan, omdat hij er zeker niets vruchtbaarders van zou kunnen zeggen dan anderen, die hun kennis van zaken reeds meermalen hadden bewezen, met name door hun georiënteerd zijn in de gecompliceerde vragen van hun eigen groeiende faculteit. Er was ook een verplichting in allerlei plotseling optredende problemen en vragen, waardoor de vroegere aandacht voor de wetenschappeUjke arbeid zo niet verdreven, dan toch op de achtergrond gedrongen werd. Niet het minst daardoor kan men verstaan dat gevoel van verUchting, wanneer de mogelijkheid weer ontstaat terug te keren tot het eigen werk, dat men heeft Hefgekregen en waaraan men zich nu weer op meer verantwoorde wijze dan zulk een jaar mogeHjk was, kan wijden. Al laat ik nu maar het veelbesproken probleem van het een- of meerjarig rectoraat terzijde, ik denk op dit moment toch wel terug aan het woord van een mijner voorgangers — Nauta — een woord, waarmee hij pleitte voor het behoud van het éénjarig rectoraat, nl. het in minder mate gebonden zijn van de Universiteit aan de beperktheid van een persoon. Met deze inleidende woorden is allerminst een klacht bedoeld. Want het blijft een boeiende zaak, deze bijzondere verantwoordelijkheid te mogen dragen. Dat is m.i. alleen

65

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen