Jaarboek 1962-1963 - pagina 139

herdenkingsrede

Oranje blijft trouw en helpt in nood: het is wel waarUjk een voorrecht voor een volk, wanneer het, aldus zijn dynastie beschouwend, inderdaad een slotsom van zijn historie vat. Niet de minste verdienste van de overleden vorstin is geweest, dat zij, met grote persoonlijke moed en weergaloze geestkracht, deze traditie weer tot levende werkelijkheid gewekt heeft. Het zou bij deze herdenking minder passen, nog afgezien er van dat het prematuur moet heten, indien ik thans zou trachten, door middel van een kritische waardering de plaats te bepalen, die koningin WiUielmina in onze geschiedenis toekomt. Liever wil ik tenslotte, ter completering en ondersteuning van het hiervóór gezegde, nog eenmaal herinneren aan de eerste Oranje, wiens lotgeval zo nauw met dat van ons volk verbonden was. Ik denk hier in het bijzonder aan het „nieuw christeHjk lied, gemaakt ter eeren des doorluchtigsten Heren, Here Wilhelm, prince van Oraengien, grave van Nassau, patris patriae". Het mag een treffend getuigenis van het nationale karakter van onze dynastie heten, dat dit lied van de prins, het Wilhelmus, het lied van ons volk is geworden. Niet minder opmerkeUjk is het, dat verscheidene passages rechtstreeks tot uitdrukking brengen wat er leefde in koningin Wiüielmina en wat haar persoonhjk overkwam. Ook van haar geldt, dat zij is verdreven, om land om luid gebracht, maar dat in tegenspoed haar hart standvastig is gebleven. God de Heer, in wiens vrees te leven zij altijd heeft betracht, was haar schild en betrouwen. Ook haar edel hert bloedde, als zij gedacht aan de krenking van haar volk door de vermetele tiran. Maar God heeft haar geregeerd als een goed instrument, zodat zij mocht wederkeren in haar regiment. Wij zien in deze opvallende overeenstemming meer dan een toevallige coïncidentie. Veeleer denken we hier opnieuw aan de onverklaarbare rest, die overbUjft na de verstandeUjke ontleding van de relatie tussen volk en vorstenhuis. We zijn wat voorzichtiger geworden dan een voorgeslacht, dat gaarne sprak van de trits God, Nederland en Oranje. Dit mag ons echter niet weerhouden dank te brengen aan Hem, „die alle dinck regeert", voor wat Hij ons volk in koningin Wilhelmina heeft geschonken. En wat haar zelf betreft mogen wij geloven: haar ziel, in 't eeuwig leven, verwacht de jongste dag.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen