Jaarboek 1965 - pagina 71

de dag waren (a. w. 74). Hij noemde ook namen, van L. Benjamins, K. van Nes, J. M. Los (die, aldus Koksma, naar de mens gesproken, op een aardappelschil na de hongerdood vond in de hel van Sachsenhausen-Oranienburg), A. H. F. Engering, Waalwijk van Doorn Sr., G. P. Wiersma, IJ. Schaafsma, J. H. Grosheide, H. L. Luirink, J. W. A. Bruins, J. J. van der Sluis, Rie Brouwer, Truus Koning, J. v. d. Linden, J. de Boer, W. M. Smit, D. Mulder, H. F. Teekens, P. J. Hoogteyling, J. C. de Winter en vele anderen, allemaal namen van mensen die veel deden en soms veel leden, maar aan de dood ontsnapten. En dan is er zijn mooi verhaal over de demontage van de neutronen-generator, waarbij de instrumentmaker Knol langs zijn neus weg vroeg, of de demonteur zekere edele metalen nog niet had ingevet; dat bracht deze er toe dit alsnog gauw te doen, waarmee de kans op het hoogvacuum voor immer was verloren. Ik kan U nog veel meer vertellen. Over Mevrouw Van der Linden, die in het Hospitium, evenals Van der Horst in de Valeriuskliniek, Joden herbergde, zoals zij ook overigens beide hun accomodatie ter beschikking stelden aan het verzetswerk; over Dooyeweerd en Van Gelderen die Joden herbergden (de laatste de Opperrabijn en zijn vrouw); over Coops, Koksma, G. J. Sizoo en Waterink, die altijd klaar stonden en onvoorstelbaar handig en dapper waren; over Oranje die de voorzitter was van het Nederlandse hooglerarenverzet en die in het begin van 1944 een reis naar Duitsland maakte, waarbij hij honderden studenten van alle universiteiten en hogescholen in hun,,Lager" bezocht en hen aanmaande naar Nederland terug te vluchten, hun daarbij tevens de middelen aan de hand doend. De tijd laat niet toe het verhaal te vervolgen. Laat ons tenslotte de vraag stellen, wat er achter dit verzet zat. Het antwoord is geformuleerd door een der studenten, Hobbes Dijkstra, die in Vught zat, later onderdook, groepsleider werd bij de B.S. in Friesland, op 7 april 1945 door verraad gevangen werd genomen, die drie maal werd verhoord, (ondanks alles bleef zwijgen en met vijf kameraden in Makkum werd doodgeschoten. Hij zei waar het om ging, in zijn laatste brief: ,,Met Gods hulp heb ik gekozen voor een wat korter leven in zijn dienst (al is het met vele, vele gebreken), tegen een langer leven met een sprekend geweten". Laat ons ook de vraag stellen, wat het uitwerkte. Het werkte 69

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen