Jaarboek 1965 - pagina 45
aanvaardde, reeds gebleken zijn, hoezeer het mijn voornemen is alle gaven en krachten, die God mij wil geven, te besteden aan het schone werk, mede te bouwen aan een Universiteit, die Zijn Ere beoogt". Jurjen Ferdinand Koksma werd op 21 april 1904 te Heerenveen geboren en was dus bij zijn optreden als hoogleraar nog eerst 26 jaar oud. D e aanvaarding van het ambt betekende voor hem nog niet terstond het beginnen met de uitoefening er van. Studenten, die moesten worden opgeleid, waren nog niet ingeschreven en de jonge universitaire docent ontving de gelegenheid zich aan een buitenlands instituut verder te bekwamen. In de tegenwoordige tijd trekt een dergelijk verblijf buiten de grenzen nauwelijks de aandacht, doch in de periode vóór de tweede wereldoorlog was het slechts voor enkele zeer bevoorrechten weggelegd. Het was bijna vanzelfsprekend, dat de keus op Göttingen viel, want dit was in die dagen het Mekka van de Duitse wiskunde, waar o.m. de befaamde functietheoreticus en getallentheoreticus Edmund G. H. Landau doceerde. Koksma had namelijk van 1922-1927 te Groningen onder Barrau en Van der Corput gestudeerd en laatstgenoemde was in het bijzonder zijn leermeester geweest. Zijn proefschrift, bewerkt tijdens een driejarig leraarschap, in hoofdzaak aan het Gereformeerd Gymnasium te Kampen, beweegt zich dan ook op getallentheoretisch terrein en handelt ,,Over stelsels diophantische ongelijkheden". Door Van der Corput was een oplossing gegeven van een aantal problemen, die alle neerkwamen op de vraag, of aan een gegeven stelsel ongelijkheden kan worden voldaan door oneindig veel waarden der onbekende grootheden, die in het stelsel optreden. Om het antwoord op deze vraag in verschillende gevallen te vinden had Van der Corput een drietal methoden ontwikkeld die een zo algemeen karakter bezaten, dat zij van toepassing waren op een veel uitgebreider gebied uit de theorie der diophantische ongelijkheden, dan op dat waarvoor ze oorspronkelijk waren uitgewerkt. Enkele problemen van dit bredere terrein werden nu door Koksma in zijn proefschrift tot oplossing gebracht. Reeds in deze eerste publicatie '), waarmede op 4 juni 1930 ^) Een studie over de functie van Ricmann, tezamen met Van der Corput geschreven, was eerder persklaar. 43
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1965
Jaarboeken | 198 Pagina's