Jaarboek 1965 - pagina 73

denkt. Deze generatie, geboren in of na de oorlog, is reeds lang tot de orde van de dag overgegaan. Het verzet is een boek geworden, dat je ter hand kunt nemen als je dat wenst, maar dat voor sommigen evengoed gesloten kan blijven. Niettemin wordt jaarlijks dat boekwerk opengeslagen, omdat het nog steeds een ontdekkende functie bezit. Nu, na 20 jaar, krijgt het temeer deze ontdekkende functie, wanneer een generatie bezetting en verzet herdenkt, waarvan zij zich niets uit eigen ervaring kan herinneren. We dienen te herdenken, juist die mensen, die eenzelfde taak vervulden als wij thans, die dezelfde positie innamen als wij nu, en die zagen welke consequenties hun taak en positie voor hun houding in de oorlogsjaren met zich meebracht. De studentenwereld, altijd wat van terzijde het maatschappelijk leven observerend, besefte aanvankelijk nauwelijks wat oorlog, wat bezetting voor een universitaire gemeenschap kan betekenen. De universiteit werd immers met rust gelaten. Docenten en studenten zetten hun activiteiten in een beangstigende rust voort. Slechts een enkeling voelde zich dadelijk gedwongen daadwerkelijk de bezettende macht tegen te werken. De universiteit met haar bewoners was een gemeenschap apart, de spanningen binnen de maatschappij worden altijd minder sterk door haar gevoeld. Toen een student zich tegenover prof. V. H. Rutgers beklaagde over de lauwheid en terughoudendheid der studenten in de eerste jaren van de oorlog, antwoordde deze: „Dit moet U goed beseffen, niemand kan gedwongen worden een held te zijn!" Voelde men zich wel gedwongen? Pas toen maatregelen, als tekening der loyaliteitsverklaring, de numerus clausus, gericht tegen joodse studenten, de arbeidsinzet, als alternatieve mogelijkheid naast de loyaliteitsverklaring, de studentenwereld troffen, toen kwam die gemeenschap in beweging, in onrust, in verzet. Niet een georganiseerd verzet, ofschoon studentenorganisaties in feite geëigend waren weerstand tegen deze maatregelen te bieden. Individueel bepaalde men de richtlijnen, getrokken door de overheid, al of niet te volgen. 71

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen