Jaarboek 1967 - pagina 65

De intuïtieve inslag van Waterink's kenleven zien wij vooral gemanifesteerd in zijn overige psychologische arbeid. Zijn inzichten liebben wel ergens een empirische basis, maar deze is vaak ongrijpbaar en ontoetsbaar. In alle - voor een vruchtbaar auteur als hij was niet zó talrijke - publicaties wordt vooral de eenheid van de menselijke persoon sterk geaccentueerd. Ik noem slechts „De mens in het hedrijf" (het is merkwaardig hoe zijn werk in deze maatschappelijke sector werd gewaardeerd!) en de in de „Keur uit de verspreide geschriften^' opgenomen: „Begaafdheid als kwalificatie van de persoonlijkheid" en „Over opmerkzaamheid en opmerk^aamheidsconcentratie". Zij ademen alle de geest van een eenheidsvisie op de mens die steeds in zijn totaliteit functioneert en in zijn totaliteit moet begrepen worden. Hetzelfde geldt voor het praktisch psychologisch onderzoek van personen - Wijngaarden vermeldt in de feestbundel van 1961: „Ik heb van hem geleerd niet met het onderzoek van een jong kind te beginnen alvorens samen echt te hebben gelachen". Op een ander, en gunstig effect van zijn intuïtieve aanpak (die het wel eens minder nauw nam met de empirische bewijsvoering zoals die tegenwoordig geëist wordt) wil ik nog uitdrukkelijk wijzen. Het heeft geleid tot een durven aanpakken van zeer onderscheiden gebieden van het psychologisch erf, waardoor zijn leerlingen gestimuleerd werden tot eigen dieper onderzoek. Hierdoor is de psychologische studie aan de V.U. aan het gevaar ontkomen in een specialisme, de hobby van haar stichter, opgesloten te raken. Zij is een volwassen, brede opleiding geworden, doordat Waterink met brede blik en intuïtief inzicht reeds in het begin doorzag, welke vele aspecten de studie van het menselijk gedrag zoal bezat. Zijn gehele psychologische arbeid overziende lijkt mij dat er niettegenstaande de ondertoon van eenheid - de gehele mens moet object van onderzoek en speculatie zijn - toch wel een zeker dualisme is waar te nemen: in zijn theoretische beschouwingen manifesteert zich een zekere mate van formalisme en starheid, terwijl in zijn praktijk als psycholoog een grote soepelheid, zelfs artisticiteit opvallend is. Waterink's eigenlijke, blijvende en meest constructieve betekenis als man van wetenschap moet m.i. echter op het terrein van de pedagogiek gezocht worden. 63

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen