Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Jaarboek 1967 - pagina 49

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Jaarboek 1967 - pagina 49

2 minuten leestijd

IN MEMORIAM Prof. Dr. K. F O K K E M A Herdenkingsrede, uitgesproken door Prof. Dr. A. van der Lee, op ij april ip6y Dames en Heren! U staat mij wel toe, dat ik één van U apart begroet: Mevrouw Fokkema! De Decaan zei zoeven: ,,Wij zijn hier bijeen om Professor Dr. K. Fokkema te herdenken". Ja, wij zijn hier gekomen om met elkaar een ogenblik te spreken en wat meer is te denken - want wie kan al zijn denken in woorden overzetten - over Prof. Dr. K. Fokkema. Maar voordat wij dit nader preciseren, voordat wij nader op deze mens en geleerde ingaan, moeten we, dunkt me, eerst weten, wie die groep, die hier met „ipy" betiteld wordt, is. Wij, dat zijn: zijn beminden, zijn familieleden, zijn vrienden, zijn collega's, zijn leerlingen, zijn kennissen, zijn, die hem nauwelijks kenden, kortom, allen die hier gekomen zijn met gevoelens van zeer persoonlijke aard: droevig, wat mistroostig, nauwelijks aangedaan, onverschillig en tóch min of meer nieuwsgierig, en, heel misschien, ietwat wrevelig, omdat het nu eenmaal moet, omdat het nu eenmaal zó hoort. Wij, deze hele, rijk geschakeerde groep, zijn bijeengekomen om onze geliefde, ons familielid, onze vriend, onze collega, onze leermeester, onze kennis te herdenken. Wij vormen deze groep, omdat hij niet meer tot die mij behoort en trouwens niet tot die wij zou kunnen en willen behoren, dunkt me. Want zover kende ik mijn vriend en collega Klaas Fokkema wel, dat ik weet dat hij een samenkomst om zijnentwil nauwelijks zou waarderen, om het eens zacht uit te drukken. Want wij weten allen, dat het, wanneer wij over de mens Fokkema spreken, één van zijn opvallende en bijzonder aangename karaktertrekken was, wars te zijn van alle eer, hem toebedeeld, dat hij alles, wat naar heldenverering ook maar 47

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1967

Jaarboeken | 172 Pagina's

Jaarboek 1967 - pagina 49

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1967

Jaarboeken | 172 Pagina's