Jaarboek 1967 - pagina 56

spraakkunst, die menigeen zo verfoeit. Voorwaar, een totaal andere methodiek dan die welke b.v. de schrijvers Systra en Ho volgden in hun overigens goede „Nieuwe Friese Spraakkunst". Fokkema verstond, in alle eenvoud, de kunst de lezer en leerling mee naar Friesland te nemen, te laten zien hoe mooi de taal en het land is: „Heitelan, hoe moai bistou!" en te laten voelen, dat ook de Friezen een warm kloppend hart hebben, maar dat zij er niet mee op hun tong lopen, evenmin trouwens als onze schrijver, onze vriend Fokkema. En was Fokkema geen Fries? „Ja zeker, maar een heel bijzondere, een erudiete, een geletterde, een Fries met savoir-vivre", zult U tegenwerpen. Dan zeg ik: ,,Ja en nee!" Onze overleden vriend en leermeester was ook gewoon een Fries, een gewone Fries, een stoere Fries met een gevoelige kern, met een teer besnaarde ziel, en met een groot hart voor alles wat Fries was. En dat was dan ook één van de redenen, die hem enthousiast maakte voor het feit, dat ik een Fries skütsje bezit, waarmee ik telkenjare vele weken rondzwerf in zijn heitelan. Oh, wat wilde hij die tjalk graag gebruiken, nu die toch altijd in de thuishaven Hindeloopen, in de Zuidwesthoek lag. „Waarvoor eigenlijk", zult U vragen? Wel het antwoord op uw vraag is de belichting van de door ons genoemde derde kant van Fokkema's streven en werken. Deze mens en leraar wilde mijn schip graag gebruiken als verblijfplaats voor zichzelf en zijn studenten, met wie hij - het waren er altijd maar een paar, een stuk of zes, zeven - werkelijk een „happy few" - in de Südwesthüke - Makkum Workum - Hindeloopen - Stavoren - Molkwar - enz. „fieldwork" verrichtte. Geregeld ging hij, als vriend en vader van deze studenten met hen „de boer o p " , bracht hij ze in aanraking met wegstervende Friese dialecten, waarvan de resten nodig opgetekend moesten worden. Niet alleen van de studenten zelf, maar ook van vele ondervraagden - ik ken n.l. de Zuidwesthoek van Friesland door en door - weet ik, met hoeveel geestdrift en met hoeveel soepelheid van geest en met hoeveel beminnelijkheid deze hooggeleerde zijn werk temidden van eenvoudigen van ziel, temidden van de „kleine luiden" verrichtte. 54

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen