Jaarboek 1969 - pagina 164

tegenover de samenleving als geheel te beleven, een samenleving waarin blanke èn neger zijn geplaatst en waarin de neger deze verantwoordelijkheden wenst te dragen. En dan wil ik gaarne erkennen dat ik mij kan voorstellen dat de ordening, gezien de geheel eigen situatie van Zuid-Afrika, daar misschien op ietwat andere wijze zal moeten worden gestructureerd dan bij ons het geval is, doch dit kan nimmer een rechtvaardiging betekenen voor het apartheidsbeleid. Wanneer echter deze rechten overal anders beleefd worden, welke zin heeft dan de internationalisering ervan, de vastlegging ervan in internationale verklaringen en verdragen ? Deze vraag brengt mij op een ander punt, waaromtrent gemakkelijk misverstanden kunnen ontstaan. Juist ten aanzien van de rechten van de mens is er een vlucht in het internationalisme, wilt u, universalisme. Het wordt dan voorgesteld alsof alles in het reine zou zijn, indien deze rechten langs internationale weg geldend gemaakt zouden kunnen worden. Dit moge het toekomstideaal zijn, het zou ons kunnen doen vergeten dat het juist binnen de statelijke ordening is dat deze rechten moeten worden beleefd, deze mogelijkheid tot vrije ontplooiing moet worden verwezenlijkt. De internationalisering heeft ten doel te voorkomen - wat in het verleden herhaaldelijk gebeurd is - dat de staat van zijn bijzondere machtspositie misbruik zou maken door deze vrijheidssfeer teveel in te perken. Deze statelijke, door tal van factoren bepaalde, ordening is echter het concrete gegeven en zelfs indien het toezicht op de garantie van deze rechten in handen zou worden gelegd van een internationale instantie, zou deze dit slechts kunnen doen met inachtneming van de bijzondere situatie. Men dient er ook begrip voor te hebben dat vele landen wel bereid zijn de beginselen, in deze verklaring en in de verdragen neergelegd, als verplichtend te aanvaarden, doch er anderzijds voor terugschrikken de controle op de naleving ervan in handen te stellen van een internationaal orgaan, juist omdat zij zich maar al te goed bewust zijn dat zij deze beginselen nog niet volledig waar kunnen maken dan wel omdat zij bevreesd zijn dat zulk een orgaan te weinig rekening zou houden met het binnen de eigen samenleving gehuldigde waarden-schema of met de cultuur-historische fase waarin men verkeert. Slechts daar waar een min of meer uniform waarden-patroon, een gemeenschappelijk cultuur-patroon en een in grove trekken gelijke fase in de cultuur-historische ontwikkeling is bereikt, is een gemeenschappelijk garantie-systeem van de rechten van de mens verwezenlijkbaar ^). Het enige geval, waarin dit daadwerkelijk tot stand is gekomen, is het geval van de in het kader van de Raad van Europa tot gesloten Conventie van Rome, waarbij niet alleen de overal geldende rechten zijn geformuleerd, doch tevens een aantal instellingen in het leven is geroepen dat op de naleving van het verdrag toeziet. Indien in 162

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen