Jaarboek 1969 - pagina 80

Gelooft u mij, ik kan de verontrusting van velen begrijpen. Ik kan evenzeer de verontrusting van velen over de verontrusting begrijpen, al behoor ik zelf meer tot de laatsten dan tot de eersten. Dat is echter niet belangrijk. Belangrijk is dat wij proberen elkaar te begrijpen. Ik zou zelf graag urenlang met Berkouwer en Kuitert, met Lever en Bianchi willen praten, want ik heb ook zo mijn vragen. Tegelijkertijd kan ik mij onuitsprekelijk verheugen, wanneer ik zie wat er aan de V.U. omgaat. De V.U. is, God dank, geen loophek. De V.U. is een avontuur, dat u moogt wagen, gelovend in de overmacht van Gods Woord. Ik vind het zo boeiend als ik zie en hoor dat al die professoren en studenten van de V.U. bezig zijn met het onderzoeken van de grote werken van God. Berkouwer, gebogen over een deel Dogmatiek van Barth of een encycliek van de paus, Kuitert en Schippers zich verdiepend in de problemen van Schrift en Schriftbeschouwing, Bianchi met voor zich het wetboek van strafrecht. Lever vol verwondering kijkend naar een kaak van vele duizenden jaren geleden en zo maar voort. O Heer, onze Heer, hoe heerlijk is uw naam op de ganse aarde. Het is zo groot en zo machtig. Zó wil de Here God, dat wij kleine mensen met zijn grote en machtige werken bezig zijn. In uw licht zien wij het licht! En ik zou willen dat wij bij dit alles weet hebben van het begin der wijsheid: de vreze des Heren! Dat weet hebben van dit begin mis ik weleens bij hen, die zó gegrepen zijn door de kansen dat ze geen besef meer hebben van de risico's. En in de publicaties van de verontrusten mis ik tot mijn verdriet ook al teveel het weet hebben van dit begin. Men kan overmoedig worden vanwege de kansen. In de verontrusting vanwege de risico's kan een stuk hoogmoed zitten. In het aarzelen vanwege de verantwoordelijkheden een trok wankelmoedigheid. Tot de vreze des Heren behoort het gebed: ,,Doorgrond mij en ken mijn hart, toets mij en ken mijn gedachten en zie of bij mij een heilloze weg is". T o t de vreze des Heren behoort het geloof, dat God zijn verbond voor eeuwig verordend heeft en zorgt voor zijn Woord: niet wij handhaven ^n Woord, zijn Woord handhaaft ons\ Tot de vreze des Heren behoort het vertrouwen, dat wij Gods werken mogen onderzoeken met alle risico's daaraan verbonden. Tot de vreze des Heren behoort de dankbaarheid, dat God de V.U. kansen geeft die de grenzen van de eigen groep en het eigen land ver overschrijden, kansen om de gemeente van Christus in Nederland en ver daarbuiten en daarin ook de wereld te dienen. Wat kan ik anders doen dan samen met u hopen, dat het leven en werken aan de V.U. gedragen wordt door de vreze des Heren, die het begin der wijsheid is. Aan professoren en studenten zonder meer heeft de V.U. niets. 78

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen