Jaarboek 1969 - pagina 64

college voor het probleem gesteld zag hierop een antwoord te geven, merkte ik hoe moeilijk het is hierover iets te zeggen voor iemand die hem maar nauwelijks persoonlijk heeft gekend, tenminste niet in zijn wetenschappelijke belangrijke, aktieve periode. Natuurlijk zijn er voor mij vele persoonlijke contacten en herinneringen aan de emeritus hoogleraar. Het begon meteen na de aanvaarding van mijn ambt met de warme en sympathieke ontvangst op zijn kamer en de instructieve gesprekken over geschiedenis en karakter van de Vrije Universiteit en haar scheikundige subfaculteit. Dit alles werd in homeopatische dosering met enkele voorzichtige adviezen verrijkt, die zich uitstrekten van de meest fundamentele en abstracte dingen tot zeer concrete details; zo werd de onervaren nieuweling evenzeer voorgelicht over het probleem of het al of niet behoorlijk was om de hem op dat moment nog onbekende, maar zeker voortreffelijke Hollandse Nieuwe op straat aan een karretje te eten, als over specifieke aspecten van het Nederlandse kerkelijke en poHtieke leven. Ter versterking werd er tussendoor een gemeenschappelijke maaltijd uit de studentenmensa genuttigd, daarna een kopje thee uit zijn in het instituut legendarisch bekende pot, die vele uren achter elkaar op het vuur stond, steeds net niet aan de kook. Bij deze gesprekken heeft het mij heel wat zweetdruppels gekost dat hij weliswaar vol begrip, maar aan de andere kant toch onvermurwbaar zich van het begin af aan uitsluitend van de Nederlandse taal bediende in de psychologisch juiste veronderstelling dat dit mijn drang zou stimuleren om deze taal zo snel en goed mogelijk machtig te worden. Met nadruk wil ik nogmaals stellen dat dit alles zich in een bijzonder prettige sfeer heeft afgespeeld, want U zult begrijpen dat de situatie in principe zeer delicaat was: een man die in 35 jaar zijn levenswerk heeft opgebouwd en zijn elan en hele wezen daarin heeft geïnvesteerd, staat op het punt zijn functie over te dragen aan iemand, die van buitenaf zo maar binnen komt, het geheel, zijn levenswerk, nog moet leren kennen, doorschouwen en waarderen; het ligt voor de hand - en het is naar mijn ervaring dan ook geenszins denkbeeldig - dat een dergelijke situatie zou kunnen leiden tot pogingen tot inmenging of bevoogding en daarmede tot eindeloze conflictstof. Coops heeft mij wat dat betreft steeds met veel begrip, takt en bijzonder veel terughoudendheid bejegend. Om ook maar elke schijn van inmenging te voorkomen kwam hij nooit op mijn kamer en heeft hij nooit opgebeld. Hij stelde geen enkele vraag t.a.v. het toekomstig beleid en gaf dienaangaande geen enkel advies, hoewel ik toch moet aannemen dat hij de behoefte daartoe soms bijzonder sterk moet hebben gevoeld. Hij weerhield zich en wachtte tot ik bij hem kwam om naar zijn mening te vragen; dan echter stond hij steeds gereed. 62

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen