Jaarboek 1969 - pagina 60

regelen, vindt men ook enigszins terug in zijn diesrede. Dat Van Muiswinkel ook op gebied van de kartelvorming gepubliceerd heeft, is begrijpelijk als men voor ogen houdt, dat hij jarenlang lid geweest is van de zogenaamde kartelcommissie, officieel genaamd „Commissie Economische Mededinging", voortvloeiende uit de Wet Economische Mededinging. Zijn artikel ,,Kartels, kartelbeleid en kostprijscalculatie" in De Economist van maart 1954, behoort tot het beste op dit gebied. Het is een heldere uiteenzetting van de verschillende karte'.vormen, de verklaring van hun ontstaan en de problematiek in verband met de vraag, op de kosten van welk bedrijf deze gebaseerd kunnen zijn (het minst efficiënte, het meest efficiënte, of de gemiddelde kostprijs van een aantal efficiënte bedrijven). In zijn boek ,,De Handelsonderneming" werd dit artikel opgenomen en nog iets nader uitgewerkt. In het begin van dit college vermeldde ik reeds de diesrede: ,,Loon, Winst en Vermogen", waarop vele reacties van werkgevers- en werknemerszij de zijn gevolgd. Van Muiswinkel zelf rubriceerde deze in: rancuneuse kritiek, doorkruist met persoonlijke insinuaties en overdreven lof, gemengd met leedvermaak over de reacties van de werknemers-vakcentrales. Van Muiswinkel behoorde bepaald niet tot de sociaal progressieven, hetgeen uit deze rede duidelijk bleek. Van zijn bestrijders van voldoend hoog niveau^ noem ik slechts de collega's Hessel en vooral Kleerekoper in het ,,Tijdschrift voor Vennootschappen, Verenigingen en Stichtingen" van januari 1969. Het wederwoord van Van Muiswinkel wordt naar mijn mening gekenmerkt door twee dingen. Het is hem een raadsel, waarom de inhoud van zijn rede 20 veel stof heeft doen opwaaien in de kringen van de werknemersvakcentrales. Hieruit blijkt dat hij niet voldoende op de hoogte was van wat in deze kringen werkelijk leefde. Sociale bewogenheid behoorde nu eenmaal niet tot zijn vele voortreffelijke eigenschappen. Misschien hebben ook de moeilijke lichamelijke omstandigheden, waaronder hij gedurende een jaar aan de voorbereiding van deze rede heeft gewerkt, hierbij een rol gespeeld. In de tweede plaats een zekere mildheid, waarmee hij zijn vele tegenstanders tegemoet treedt. Mijns inziens volkomen terecht, wijst hij daarbij op de noodzakelijkheid van een verhoging van het verantwoordelijkheidsbesef. Immers deze vormt het psychisch draagvlak en daarbij de begrenzing van alle vormen van participatie. Prof. Van Muiswinkel is niet meer. Niemand is tenslotte onmisbaar. Hij laat echter in vele kringen een ledige plaats achter. Het bedrijfsleven, en niet het minste de universiteit 58

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen