Jaarboek 1978-1979 - pagina 64

Ook in Nederland is de vraag naar de kwaliteitsbewaking aan de orde; in de debatten over de herprogrammering zowel als over de tweefasenstructuur is terecht over de handhaving van de kwaliteit van het onderwijs gesproken, maar daarbij wel eens vergeten dat bijvoorbeeld financiële maatregelen van regering en volksvertegenwoordiging het onmogelijk maken voor elke student dat goede onderwijs te garanderen; hierbij zie ik voorbij aan de noodzaak hiervan voor elke student (daarover heb ik hierboven mijn mening gegeven). Daarnaast staat toch ook nog de vraag of in de bestaande situatie het gerechtvaardigde verlangen naar democratisering altijd de kwaliteit van onderwijs en onderzoek ten goede is gekomen. In menig opzicht geloof ik van wel, maar ik blijf erbij dat de leden van het wetenschappelijk personeel, die het onderwijs geven en het onderzoek verrichten en daarom in de eerste plaats er verantwoordelijk voor zijn, ook het grootste aandeel in beslissingen erover moeten behouden of krijgen. Het leren deel te nemen aan democratische processen van besluitvorming is erg nuttig, voor docenten, studenten, en leden van het niet-wetenschappelijk personeel, maar het is slechts een bijverschijnsel van de primaire taken van de universiteit, het opleiden van studenten en het beoefenen van de wetenschap.

Van

rale Ik

Mijnheer de voorzitter, Dames en Heren, Ik had U beloofd enkele aspecten van de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de universiteit te bespreken; daarbij heb ik misschien de suggestie gewekt de rol van de individuen binnen de universiteit en die van de universiteit als zodanig, dus van bijvoorbeeld het universiteitsbestuur uiteen te rafelen; verder hebt U misschien gedacht dat ik de gewenste houding van de universiteit over wereldproblemen zou behandelen. Met opzet heb ik deze kwesties even aangesneden, maar ben ik daaraan verder voorbijgegaan. In de plaats daarvan heeft U een ander verhaal gekregen, dat ook over de maatschappelijke verantwoordelijkheid ging maar vooral over de daaruit voortkomende plicht voor de universiteit om haar eigen structuur, haar eigen onderwijsprogramma's en haar eigen onderzoek aan een kritische beschouwing te onderwerpen. Daarbij heb ik de inbreng van buitenlanders aan dit onderwerp zwaar laten wegen, omdat die soms een verrassend licht op de Nederlandse toestand werpen. Ik ben in dit verband blij te kunnen zeggen dat het internationale congres van het College van Dekanen de wetenschapsbeoefening ter discussie zal stellen, en ik hoop dat velen van U 60

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen