Jaarboek 1978-1979 - pagina 58

veel met elkaar van doen, en in ieder geval ligt er kennelijk een taak voor de insteUing als zodanig. Daarbij bedacht ik dat onze Vrije universiteit in haar doelstelling spreekt over het doel van het dienen van God en Zijn wereld, en dat het College van Dekanen, een van de hoogste organen van de universiteit, bij het eeuwfeest een congres organiseert onder de titel „Zorg voor en om de Wetenschap". Kennelijk heeft de Vrije Universiteit wel zoiets als een ethische en sociale verantwoordelijkheid en is die niet alleen een taak van de individuele docent. Verder schoten mij moties en besluiten van de Universiteitsraad te binnen over het Zuidafrikaanse apartheidsbeleid, de Kerkmarokkanen, Indonesische studentenprocessen en andere onderwerpen met morele en sociale aspecten. Met een aantal daarvan was ik het als individu eens, maar vond dat de Universiteitsraad als spreekbuis van de universiteit niets erover mocht zeggen; bij andere zaken meende ik dat een uitspraak van de Universiteitsraad geoorloofd was. Maar over de verdeling van bevoegdheden moet men niet steeds spreken, zeker in het geval van sociale en ethische verantwoordelijkheid van en binnen de universiteit. Dat zijn onderwerpen die op zichzelf al belangrijk genoeg zijn, ongeacht wie waarover beslist. In ieder geval heb ik met aandacht de discussie over Lobkowicz' referaat gevolgd en daaraan deelgenomen. Het zal U dan ook niet verwonderen, dat ik na het bezoek aan de conferentie in Helsinki besloot mijn openingsrede te wijden aan enkele aspecten van het onderwerp „De Universiteit en haar maatschappelijke verantwoordelijkheid". Bij de behandeling van dit onderwerp zal ik mij baseren op gegevens en ideeën van en binnen onze universiteit, zoals ik die in mijn rectoraat heb leren kennen, en tegelijkertijd in hoge mate gebruik maken van de referaten en de discussies van de genoemde bijeenkomst in Helsinki. Voor een beter begrip van die bijeenkomst wil ik U eerst iets vertellen over de Standing Conference of Rectors, Presidents and Vice-Chancellors of the European Universities. Deze conference, afgekort als CRE, omvat wat in Nederlandse begrippen de rectoren van de Europese universiteiten en hogescholen zijn. Om allerlei redenen zijn de meeste rectoren van de Oosteuropese instellingen geen lid, maar toch zijn er nu al zo'n 350 leden afkomstig uit 23 landen, waaronder het Vaticaan, met andere woorden het dekkingspercentage voor die landen ligt rond de 850/0. De CRE organiseert tweemaal per jaar een kleine bijeenkomst over onderwerpen waarmee rectoren van doen hebben, en in de afgelopen jaren waren dat bijvoorbeeld 54

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen