Jaarboek 1978-1979 - pagina 63

vergaderingen bereidheid en welwillendheid bestaan tegenover uitleg van onze kant. De gesprekken met buitenlandse collega's hebben me nog eens te meer doen beseffen dat in menig opzicht de Nederlandse situatie uniek is. Het is bijvoorbeeld voor buitenlanders vreemd te horen van een bijzondere instelling op confessionele grondslag die voor honderd procent door de staat wordt gefinancierd, en bij een uitleg daarover moest ik de context van de Nederlandse maatschappij erbij halen. Maar moeilijk bleef het voor anderen om die te begrijpen. Moeilijker was het nog om de bestuursstructuur van de Nederlandse universiteiten uit te leggen, zeker aan Britten. Na een heldere uiteenzetting tijdens de bijeenkomst met Britse Vice-Chancellors reageerde een eerste gast met: „But how does it function?", daarbij implicerend dat zo'n structuur nooit goed kon functioneren. Een andere Vice-Chancellor vertelde mij in Helsinki dat hij de Nederlandse structuur en de manier waarop die was ingevoerd als afschrikwekkend voorbeeld in zijn universiteit had aangehaald om zo enkele veranderingen in de eigen organisatie aan te kunnen brengen. Als men zijn voorstellen niet aanvaardde, „government steps in", had hij gezegd, en in Nederland kon je zien waar dat toe leidde. Het ingrijpen van een regering kwam ook ter sprake in het geval van de Zweedse universiteiten. De rector van de universiteit in Stockholm, Helmfried, had een zeer somber referaat geschreven over de gevolgen van de democratiserende hervorming van de Zweedse universiteiten, een hervorming die ondermeer door de vakbonden was gepropageerd. Het gevolg van deze hervorming, die ook de toelating van studenten betreft, was dat het peil van het universitair onderwijs sterk was gedaald; zo sterk dat zelfs de politici en de vakbonden nu zich over de kwaliteit ervan zorgen maakten. Deze voorbeelden haalde Helmfried aan in zijn referaat over het garanderen van de kwaliteit (guaranteeing standards) als een aspect van de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de universiteit. De invloed van degenen die in de eerste plaats voor de kwaliteit van het onderwijs en onderzoek verantwoordelijk waren, de docenten, was daar zo teruggebracht dat de terugval plaats had kunnen vinden, en Helmfried eindigde 'zijn verhaal met de opmerking dat de huidige crisis van de Zweedse universiteiten met de problemen van kwaliteit te maken had: „They are connected with problems of resources (de financiële situatie), but more so with internal structural phenomena created by ourselves, i.e. by state authorities responsable for the universities" (CRE-dossier p. 222). 59

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen