Jaarboek 1979-1980 - pagina 38

grenzen. De Vrije Universiteit merkt hierbij op dat de beperking door de overheid niet verder mag gaan dan richtlijnen voor de financieel-organisatorische aspecten van het beleid van de instellingen. Van de academische vrijheid worden in de reacties meer aspecten genoemd dan de drie in de memorie van toelichting. Zo wordt de vrijheid van publicatie van onderzoekresultaten apart genoemd, onze bibliothecarissen noemen als vierde aspect de vrijheid van collectievorming en collectie-ontsluiting en de universiteit van Utrecht acht pluriformiteit een belangrijk aspect. Met het laatste wordt bedoeld dat vrijwaring van indoctrinatie van studenten alleen gewaarborgd is als een verscheidenheid van wetenschappelijke opvattingen gegarandeerd gedoceerd wordt. De commissie Evaluatie WUB merkt voor wat betreft de draagwijdte van de academische vrijheid op dat in het wetsvoorstel niet aangegeven is hoe en door wie de academische vrijheid in acht moet worden genomen. Deze commissie sluit haar advies over dit artikel met de volgende fraaie volzinnen af: „Onvermijdelijk, met of zonder definities, met of zonder toelichtingen en commentaren, is de noodzaak dat men met redelijkheid, dit wil zeggen onder afwijzing van ideologische oogkleppen en dogmatisch fanatisme, de academische vrijheid, gebonden in verantwoordelijkheid, aanvaardt en verwerkelijkt. Het heeft echter geen zin de redelijkheid als ondersteunende of beperkende factor in de wettekst op te nemen. In feite worden alle wettelijke normen geschreven voor redelijke mensen en zijn ze dus alle uitsluitend in redelijkheid te verstaan en toe te passen". Wat zullen we nu van dit alles zeggen? Allereerst valt op, dacht ik, dat er bij direct betrokkenen, de WWO 8i zal immers voor de universiteiten gelden, geen consensus bestaat over wat het besproken begrip inhoudt. De zienswijze van de bewindslieden wordt zoals ik aantoonde rijkelijk, een enkele maal met uitzonderlijk gebruik van onze moedertaal, becommentarieerd en gekritiseerd. Alleen al daarom zou het wijs zijn pas op de plaats te maken en niet te snel een dergelijk artikel in de wet op te nemen. Niemand bepleit een volledig ongebonden academische vrijheid. Niet zo verbazingwekkend in onze tijd, maar wel opmerkenswaard. Een afgod is deze academische vrijheid niet meer, ze wordt nergens meer als absolute vrijheid omschreven. 36

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen