Jaarboek 1981-1982 - pagina 53

Die herinnering moet levend blijven: wie is niet ontroerd als hij op de film of de grammofoonplaat de profetische toespraak bij de mars naar Washington weer hoort, gericht tot de tienduizenden, op de trappen van het Memorial van die andere bevrijder, Abraham Lincoln: I have a dream. En een profeet was hij. Mijn gesprekken met hem gingen niet zo zeer over de negers in hun moeilijke positie, maar op dat moment was hij hevig bezorgd, ja beangst over het avontuur van de V.S. in Vietnam, die godvergeten oorlog, waarvan hij in 1965 mij de catastrofale afloop schetste. Toen hij eens in London in St. Paul's cathedral preekte deed hij dat over Op. 21:26: ,,De lengte en de breedte en de hoogte waren gelijk." Zijn vrouw vertelt dat in haar boek ,,Mijn leven met Martin Luther King". Ik citeer: ,,Tijdens Martins preek zat die grote wereldwijze gemeente zwijgend en gespannen te luisteren. Later vertelde hij (King) dat hij de geweldige stroom van respons had gevoeld en zijn eigen ontroering steeg met de hunne. Zijn vader zat er ook en werd volkomen meegesleept. Leden van ons gezelschap plaagden Daddy King later en beweerden dat hij zachtjes een geliefd zinnetje had gefluisterd, dat hij in zijn eigen Baptisten kerk hardop geroepen zou hebben. Hij zei: ,,Maak het hun duidelijk zoon, maak het hun duidelijk." ,,En daarom gaat het!" We gedenken de grootste Amerikaan van na de Oorlog, de grote profeet, priester en koning (leider), Martin Luther King jr., die zijn talent niet ónder de korenmaat zette, maar óp de kandelaar, die de fakkel heeft gedragen over zijn eigen graf heen. Deze plaquette zal de herinnering levend moeten houden aan de man die ons gezegd heeft wat ons te wachten staat, maar vooral wat ons te doen staat. Hoe ouder ik word hoe meer ik hem bewonder en hoe meer het mij verheugt dat het de VU was die dit doctoraat verleende. Men mag hem bewonderen om zijn succesvolle methode van de geweldloosheid. De analyse daarvan kan ons veel leren omtrent sociale actie. Maar sociale actie zonder bidden is een slag in de lucht. Als de bloedhonden, als de onderwereldpolitieagenten, als Buil Connor en de waterstralen kwamen waarbij niemand overeind kon bhjven staan, begon de schare onder zijn leiding te bidden. Bidden is vrijheid, uit je rol en uit het systeem vallen; het is mondigheid, geen grootmondigheid (waarin ieder zijn eigen woordje wil doen), een daad van saamhorigheid, solidariteit; het is roepen uit de diepte (niet om een oplossing voor het probleem of het verdriet) en een daad van waakzaamheid, want we weten meer over de komende stad, over hoe de dingen in elkaar zitten. Hier zijn we. God, komt er nou nog wat van Uw beloften? Het is immers het geloof dat ten grondslag ligt aan het bestaan van deze universiteit: we vinden het terug bij Martin Luther King jr. In een situatie waarin we dankbaar zijn voor het verleden, bidden voor de toekomst en waarin we vreugde beleven aan het heden is geen ruimte voor doemdenken en zwartgalligheid, waarin we goede sier maken met de machteloosheid, die op zichzelf al berusting en lauwheid inhoudt. Daarom geen berusting over de moord op King, die tsaddiek, de betrouwbare rechtvaardige, die pikken we niet, evenmin als de samenleving die dit mogelijk maakt: daarover hebben we een twist met God. Dit was wat ik U zeggen wilde: het lijkt me genoeg.

51

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen