Jaarboek 1981-1982 - pagina 47

onderwijs - vooralsnog - alleen de Vrije Universiteit. Haar moet dan ook een nationale functie toegekend worden, zelfs als - weUicht tijdelijk - de studentenpopulatie op een regionale ontwikkeling lijkt te wijzen. Ik zei zoeven bewust: vooralsnog toen ik het had over de Vrije Univeriteit. Zoals U weet werd in de afgelopen cursus het initiatief genomen tot oprichting in Nederland van een Internationale Christehjke Universiteit. Dit initiatief wordt nu verder uitgewerkt door de Evangelische Hogeschool. Deze Evangelische Hogeschool profileert zich overigens ook verder. Erkenning werd verkregen van een journalistenopleiding, straks volgen ongetwijfeld anderen. Maar een - vooral in Nederland wortelende - tweede echte universiteit? De verwachtingen mogen hoog gespannen zijn en de offerbereidheid groot, het is goed de realiteit niet uit het oog te verliezen. In Nederland is geen plaats voor twee universiteiten van zo verwante protestants christelijke signatuur. In de motivatie van deze I.C.U. klonk kritiek op de VU door. De VU is diverser in zichzelf dan velen wel goed achten. Ik blijf die verdedigen. Het is bovendien een afspiegeUng van wat we overal om ons heen zien. Het is juist beter die diversiteit te behouden en daar alleen aan bij te dragen, al was het alleen om de vruchtbare discussie die hier 't gevolg van is. En zou de Waarheid niet eerder te vinden zijn daar waar enkelen discussiërend bezig zijn dan waar een enkeling zich in stellige zekerheid afzondert? Men zou kunnen concluderen dat ik de toekomst van het bijzonder onderwijs met zorg tegemoet zie. Nu, dat is geenszins het geval. Alleen al niet omdat je overal om je heen ziet hoevelen er zich met enthousiasme - bijvoorbeeld in besturen - er voor inzetten. Wel pleitte ik ervoor dat we in de discussies - en ik voeg er graag aan toe de omgang met elkaar en anderen - laten merken dat we weten van tolerantie, verdraagzaamheid. Ik heb in de inleiding gezegd welke inhoud ik die begrippen geef als ik ze gebruik. Maar ik weet dat sommigen nu denken: ja, ja, dat khnkt wel mooi: verdraagzaamheid en zo maar er zijn toch wel grenzen waarbinnen we ons moeten blijven bewegen? Je kunt toch niet alles etc. etc. Ja, maar ook voor de discussies daarover is de titel,,Tolerantie blijft geboden" bedoeld. Met allen dient zeer behoedzaam en respectvol omgegaan te worden. Weer anderen zullen zeggen: Kan hij het begrip tolerantie nog wel zo verstaan? Zoals in die tijd? Hij zal toch wel weten wat sindsdien bijvoorbeeld Marcuse zei over repressieve tolerantie? Nou, dat weet ik wel, met dat begrip kan ik echter niet zo veel beginnen. Nee, laat ik dan nog eens anders proberen te zeggen hoe ik dit begrip wil verstaan. Ik grijp daarvoor terug op de brief die de apostel Paulus aan de gemeente van Efeze schreef. Overigens of Paulus die brief schreef of één van zijn leerlingen en of deze brief toen alleen voor de gemeente van Efeze bedoeld was of ook voor anderen - is nu niet zo relevant. Uiterst relevant is voor mij nu de onverwachte actualiteit van wat in deze brief geschreven werd over de verscheidenheid van gaven in de Kerk, de eenheid in Christus en over Leven in het Licht. En in die brief lees ik dan:,,Leidt een leven dat beantwoordt aan de roeping die gij van God gekregen hebt . . . liefdevol elkaar verdragend". Ik heb gezegd. 45

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen