Jaarboek 1984-1985 - pagina 29

Elke politiek komt neer op een machtiging afgegeven voor de toekomst. In de woorden van Denis de Rougemont (1): 'Ne pas manger son blé en herbe', dat is de primitieve formule, het basisbeginsel van elke politiek of strategie gericht op het overleven van de mensheid. De moderne wereld, zoals die ergens rond 1800 begon neemt als basis voor zijn beschouwingen in bedrijfsleven, internationale financiën, in de moderne staat het jaar. Deze eenheid, logisch voor de landbouw met z'n zaai- en oogsttijd, is ook de basis voor het budget, het overzicht van de uitgaven en ontvangsten van de staat, geprojecteerd voor de twaalf komende maanden. De miljoenennota geeft een kwantitatief inzicht in opgaven en mogelijkheden van de pohtiek in het komende jaar. Een verkiezingsprogram tracht vier jaar vooruit te zien, dat doet een regeerplan ook en een regering moet niet over z'n poUtieke graf heen willen regeren. Natuurlijk zijn er meerjarenramingen, die verder blikken dan een regeerperiode, maar zulke ramingen hebben veel minder dan een miljoenennota of een regeerprogram een politiek karakter, in de zin, dat het gaat om de cijfermatig gecalculeerde prognose van bedoeld beleid. Wij leven in een wereld die in toenemende mate gecompliceerd is geworden. Voortdurende verandering van economische en technische aard, ingrijpende verandering in het geestelijk leven, veel sterkere en snellere communicatie tussen mensen die in verschillende delen van de wereld leven onder zeer verschillende omstandigheden, zorgen voor een nerveuze, onrustige, bedreigende en beangstigende wereld. Een wereld, die op weg is naar een toekomst die minder dan ooit voorspelbaar is. Kan men in zo'n wereld volstaan met een regeringsbeleid, dat gegeven het democratisch proces meer geëquipeerd is voor het beleid van het komend jaar, dan voor het beleid voor de komende vier jaar en dat grote problemen heeft wanneer het gaat om het formuleren van beleid voor de komende tien jaar? Staan met andere woorden het democratisch proces en de noodzaak van een vooruitziend beleid niet op gespannen voet met elkaar? De twee belangrijke vragen voor elke samenleving, stelt Jacques Muglioni (2), zijn die van oorlog en vrede en van het onderwijs. Alle andere politieke vragen hangen daarmee samen. De twee zijn nauw met elkaar verbonden, stelt Regis Debray. De één bepaalt of we er nog zijn in het jaar 2000. De ander hoe we er dan zullen zijn. Beide zijn vragen, waarmee de politiek zich intensief bezighoudt. Beide vragen om besluiten nu, met gevolgen die pas op langere termijn zichtbaar worden. 'De politicus moet altijd schipperen', zegt Jan Terlouw (3) 'tussen een goed politicus zijn met de toekomst in het oog met een kleine aanhang en een slecht politicus zijn die heden brood en spelen verschaft met een grote aanhang. Steun van je kie27

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen