Jaarboek 1984-1985 - pagina 37

als zich dat in een democratie ontwikkelt in reactie op de ervaringen. Hier liggen voorshands onoplosbare problemen. 4. Toekomstverwachtingen spelen maar een beperkte rol in de ontwikkeling van praktische beleid. Men kiest niet slechts het zekere (de korte-termijninterpolatie) voor het onzekere, maar laat de toekomstverkenning liever over aan de theoretici. Toch kan zelfs een kind - of juist een kind - trends zien die zich niet voort mogen zetten: bevolkingsgroei, milieu-aantasting, kloof tussen arme en rijke landen, bewapeningswedloop en zoveel meer. Voor een klein land als Nederland geldt enerzijds dat het problemen betreft die op wereldschaal spelen en zich maar op beperkte schaal lenen voor een nationale aanpak. Anderzijds doen een aantal problemen zich in een klein en overbevolkt land in verhevigde vorm voor. Hoe problematisch ook, aan toekomstverkenning is niet te ontkomen. Conclusie Het klimaat waarin zulke studies kunnen gedijen is aan de universiteit ongetwijfeld aanwezig. In de discussie rond de Club van Rome, die zich bij uitstek op de lange termijn richtte, waren de universiteiten, ook de VU, dan ook uitdrukkelijk present. Het voorrecht van de universitaire wetenschapper is nu eenmaal de vrije, aan geen belang gebonden en niet in één ideologie gevangen, wetenschapsbeoefening. Er ligt dan ook een blijvend sterke band tussen het door de regering daartoe specifiek opgezette instrument, dat de WRR is, en de universiteiten. Juist deze ochtend begon mijn werkzaamheid bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Het is uiterst zinvol om op deze dag een rol te spelen in de opening van het Academisch Jaar van de universiteit, waar ik, nu 28 jaar geleden uit de handen van professor T.P. van der Kooy mijn doctorsbul mocht ontvangen. Het lijkt gepast met een citaat van Van der Kooy te eindigen. Van der Kooy heeft zich intensief beziggehouden met de rol van de wetenschapper, in zijn en mijn geval die van de economist. 'De economist', zegt hij 'zal zich niet tot zuivere economieën moeten bepalen, maar hij zal ook een 'economische theologie' moeten hebben: hij zal moeten helpen bij de keuze van de richting waarin de samenleving zich zal moeten ontwikkelen' (9). Helpen bij de keuze van de richting waarin de samenleving zich zal moeten ontwikkelen. Van der Kooy heeft er sterker op gewezen dan wie ook: dat helpen veronderstelt het inzicht, dat elke wetenschap slechts een aspect beschouwt, en daarom nooit een sluitende verklaring, laat staan een sluitend advies zou kunnen geven. Dat kan slechts door een samenwerking, waarover wij wetenschappers zo vaak spreken, maar waaraan wij zo weinig toekomen. Het kan evenzeer slechts, wanneer wij ervoor uitkomen, wat onze idealen en waarden zijn, en daar spreken wij vaak veel te weinig over.

35

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen