Jaarboek 1984-1985 - pagina 53

sex zijn bekend. De laat-kapitalistische verzorgingsstaat behoort bij het immoralistisch ethos. Daar komt ook het gokken, het massale en commerciële gokken in het beeld. De dwangmatige gokker. Als het over gokken gaat lijken de meeste mensen de compulsive gambler voor ogen te hebben, de verslaafde die bereid is zijn hele hebben en houden op te offeren aan zijn goklust. Nu wil elke lust eeuwigheid, zo ook de goklust. De verslaving betekent dat er sterkere machten zijn die de verslaafde gevangen hebben. Zij kunnen hem te gronde richten, lichamelijk, geestelijk of beide. Er is wel verschil in gradatie: de verslaving aan hard drugs is ernstiger dan aan alcohol, hoewel de laatste groter lichamelijke verwoestingen aanricht. Ongeacht de gradatie is verslaving altijd een maatschappelijk probleem: in de letterlijke zin, de onvrijheid waarin de menselijke waardigheid en de humaniteit worden aangetast. Mensen verliezen ook veelal het decorum, waardoor ze worden uitgestoten. Behalve de schade die de individu (het slachtoffer) wordt aangedaan zijn er gevolgen voor het gezin: terreur vanwege de verslaafde en zijn uitstoting door de gezinsleden die niet meer met hem kunnen samenleven. De steeds toenemende behoefte aan geld om zich de benodigde bevredigingsmiddelen te verschaffen leidt tot criminahteit. Maar wat kenmerkt nu dwangmatig spelen? 1 Het onvermogen te stoppen. Het is meer een kenmerk dat voor elke verslaving geldt. 2 Het is een nietsontziend, hedonistisch najagen van het genot ten koste van een juist oordeel en zelfbeheersing en gezondheid. 3 Het is een vorm van rolverdringing. Het is het geloof dat gokken zo belangrijk is dat alle andere belangen of rollen opzij geschoven worden voor het ene grote belang, het gokken. Overigens is rolverdringing niet beperkt tot dwangmatig gokken. Dat doen ook de ambitieuze politici, zakenmensen, bureaucraten en serieuze scholieren. 4 Verliezen is een fundamentele behoefte van de dwangmatige gokker omdat verliezen schuld delgt. Schuld is aanwezig als gevolg van een onopgelost Oedipaal conflict. 5 Gokken is een uitdrukking van een kinderlijke grootheidswaanzin, waaraan men op een of andere manier nooit is ontgroeid; de dwangmatige gokker is in de grond van de zaak nog steeds een kind, afhankelijk van de ouders die aan zijn genoegens toegeven. Herman zegt zelfs: megalomania causes compulsive gambling. Niet alle kenmerken doen zich tegelijk voor. Een indeling kan berusten op één kenmerk of op een combinatie van een aantal ervan, zoals gebeurt bij een indeling naar ideaaltypen. Men kan ook uitgaan van de labellingtheorie: ieder die afwijkt naar uiterlijk, opvattingen of gedrag krijgt een etiket opgeplakt waarvan de kleefkracht groot is; het is er moeilijk vanaf te krijgen. Het is dan ook geen wonder dat met het toenemen van het legale gokken de illegale gokkerij nog méér toeneemt. Dat aan die laatste vooral de dwangmatige gokkers ten prooi vallen ligt voor de hand. 51

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen