Jaarboek 1984-1985 - pagina 80

Nederland doorgebracht was niet vergeefs geweest. Hij had veel materiaal verzameld en zijn gedachten in gesprekken aan die van Nederlandse rechtsfilosofen getoetst. Terug in Salatiga zou het hem nu gemakkelijker vallen in de Bahasa Indonesia een populair wetenschappelijk boek over de problemen van recht en staat te schrijven. Waarschijnlijk zou de zaak, die hij wilde dienen, daarmee meer gediend zijn dan met een proefschrift in het 'moeilijke Hollands'. Als vanzelf gleed het gesprek nu over naar de betekenis van het Christendom en van een christelijke minderheid in de overwegend niet-christelijke Indonesische samenleving. Mevrouw Noto en hijzelf vertelden haast ongemerkt hun eigen levensgang en hoe de navolging van Christus daarin gestalte had gekregen. Met een licht hart reed ik die avond terug naar Den Haag. Ik had de parelkoopman, die een kostbare parel gevonden had en deze ten koste van al zijn bezit gekocht had, ontmoet. De samenwerking met Satya Wacana kwam na Noto's vertrek goed op gang. De universiteit in Salatiga maakte ook door hulp van andere zijde dan van Nederland een onstuimige groei door. Ook haar inwendige organisatie werd op moderne leest geschoeid. De tijd werd opnieuw rijp voor een bezoek van Noto aan Nederland. Een aantal hoogleraren nam opnieuw een initiatief tot het verlenen van een eredoctoraat. Dat initiatief leidde tot een voorstel aan de Senaat een eredoctoraat in de rechtsgeleerdheid te verlenen en de rector magnificus als erepromotor te doen optreden. Op 4 september 1972, de dag van de opening der lessen van het nieuwe academische jaar, tevens de dag van de overdracht van het rectoraat, zou de erepromotie in een openbare zitting van de Senaat plaatsvinden. Die zitting zou tevens als gevolg van de inwerkingtreding van een nieuwe bestuursvorm de laatste zitting van de Senaat zijn. In de weken voorafgaande aan deze plechtigheid werd ik geconfronteerd met een actiegroep van studenten, die bezwaar maakte tegen de verlening van een eredoctoraat aan de rector van Satya Wacana, omdat hij bij het overnemen van het presidentschap van Indonesië door generaal Suharto een bedenkelijke rol zou hebben gespeeld. In niet weinige gesprekken is geprobeerd deze actiegroep van haar ongelijk te overtuigen. Toen dat niet gelukte, is er met klem op aangedrongen dat men zich bij het gewraakte besluit zou neerleggen. Het antwoord was, dat men met alle middelen zou trachten de openbare zitting van de Senaat te verstoren. De Senaat besloot daarop de erepromotie op de morgen van 4 september 1972 in een besloten zitting te doen plaatsvinden. Toen ik Noto daarvan op de hoogte stelde, trof mij opnieuw de hoffelijke wijze waarop mevrouw Notohamidjojo en hij reageerden op wat ook voor hen een teleurstelhng moest zijn. De toespraak, waarmee hij zijn promotor beantwoordde, bracht voornaam tot uitdrukking waarvoor hij in zijn leven gestaan had en stond. Hij had dat al eerder in een toespraak voor studenten van onze universiteit als volgt kort samengevat: 'In deze wereld khnken allerlei stemmen, die oproepen tot heersen. Kenmerk van het christelijk geloof is dat het oproept tot dienen. Een christelijke universiteit zal er daarom op moeten wijzen, dat een christen zijn land 78

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen