Jaarboek 1984-1985 - pagina 33

de samenleving. Wanneer men democratie en wetenschappelijke methodieken tegenover elkaar stelt, komt dat omdat men zich een verkeerd beeld van die methodieken gemaakt heeft. Men ziet wetenschappelijke methodieken als een manier om te kiezen, en beschouwd; ze daarmee ten onrechte als alternatief voor het democratisch-politieke besluitvormingsproces. In werkelijkheid is de bijdrage van de wetenschap veeleer dat nieuwe oplossingen worden aangereikt, dat het veld van het mogelijke wordt uitgebreid. In zijn rol van bijstand aan de democratische reflectie kan de wetenschapper verbeeldingskracht injecteren in de discussie. In de tweede helft van de jaren zestig bestond in Nederland de van regeringswege ingestelde Commissie voorbereiding onderzoek toekomstige maatschappijstructuur. In haar eindrapport wees deze commissie met name ook op de noodzaak 'dat van de overheid een systematisch beleid op deelgebieden wordt gevraagd, dat onderhng consistent is in een beleidsvisie op lange termijn'. Daartoe is nodig dat gevraagd wordt om (ik citeer het rapport): - de gehele maatschappij te omvatten - een interdisciplinaire aanpak - een inzicht op lange termijn, waarin de verschillende gezichtspunten (economie, technologisch enz.) zijn geïntegreerd. Een ambitieuze en hoHstische benadering. De commissie vreest dat zonder zo'n benadering beleidsbeslissingen worden genomen op basis van verschillende partiële analyses, waarbij in de interdepartementele discussie debathandigheid en welsprekendheid de doorslag geven. De deelbenaderingen moeten bijeengebracht kunnen worden in een samenvattende beleidsvisie op lange termijn. Het gaat er dus om dat: 1. die beleidsvisie op lange termijn wordt ontwikkeld en 2. sector- en facetplanning, zoals die op de departementen wordt ontwikkeld, daarin kan worden ingepast. Het rapport van de zojuist genoemde commissie gaf een belangrijke aanzet tot de instelhng, eind 1972, van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Hier heeft men getracht het instrumentarium te vinden dat deze functies kan vervullen. In de woorden van de Raad zelf: 'Gezien de wettelijke taakopdracht van de WRR ligt het voor de hand ernaar te streven de werkzaamheden zoveel mogelijk in te bedden in een geïntegreerd kader. Het is bij uitstek een taak van de Raad te bezien in hoeverre ontwikkelingen op lange termijn op het ene beleidsterrein consequenties hebben voor andere terreinen van beleid. Het is mede ten gevolge van die wederzijdse beïnvloeding dat zich 'tegenstrijdigheden' en 'knelpunten' voordoen, die tijdig door de WRR behoren te worden gesignaleerd. Het is echter niet eenvoudig een dergelijk streven in praktijk te brengen. Deze algemene consta31

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen