Jaarboek 1984-1985 - pagina 75

o p 23 maart 1985 overleed prof .dr. Pieter Roelof Michael, na een bij alle wisselingen rijk gezegend leven. Hij is 93 jaar geworden. Op 28 januari 1892 werd hij in Geldrop geboren als zoon van de rentmeester van het destijds nog in particulier bezit zijnde 'Kasteel' van Geldrop. Na zijn medische studie aan de Rijksuniversiteit Utrecht legde hij daar op 22 maart 1918 met goed gevolg het artsexamen af. In 1918 begon hij zijn opleiding in de chirurgie in Utrecht bij de nu welhaast legendarische Laméris en diens niet minder vermaarde chef de cHnique Remijnse. Hij bleef er 9 jaar, promoveerde in 1923 op een dissertatie die handelde over 'Osteochondritis deformans juvenihs' oftewel de ziekte van Perthes, en werd in 1926 privaat docent. Dit duurde niet lang Een jaar later was hij chirurg in het Ziekenhuis Eudokia in Rotterdam waar hij IVi jaar werkte. In 1929 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar in de heelkunde aan de Rijksuniversiteit te Groningen als opvolger van Koch. Hij bekleedde dit ambt tot 1937, toen hij Schoemaker opvolgde in het Haagse Gemeente Ziekenhuis 'aan de Zuidwal', het huidige Ziekenhuis Leijenburg. Hij vervulde deze functie tot aan zijn pensionering in 1957. Vele jongeren heeft hij, zowel in zijn Groningse als in zijn Haagse jaren tot chirurg opgeleid. Hoewel Michael het hoogleraarsambt hoog achtte, mag er toch geen twijfel over bestaan dat hij zich in zijn Haagse periode het meest gelukkig heeft gevoeld. Hij had behoefte aan warm-menselijke relaties met zijn patiënten; hij had daarvoor ook bij uitstek de aanleg en de begaafdheid. Dit alles nam niet weg dat hij in 1953 voldeed aan het verzoek van de jonge medische faculteit van de Vrije Universiteit om als buitengewoon hoogleraar het onderwijs in de chirurgie aan de studenten op gang te brengen en advies te geven aangaande bouw en bezetting van het met de universiteit verbonden academisch ziekenhuis, 'een giganten arbeid' naar hij het uitdrukte. Het onderwijs werd gegeven aan de hand van het chirurgisch patiëntenbestand van het Weesperplein Ziekenhuis te Amsterdam, dat thans als Slotervaart Ziekenhuis bekend is. In 1957 werd hij gewoon hoogleraar en hij bleef dit tot 1962. Gedurende 4 jaar was hij dekaan van de Faculteit der Geneeskunde. Van waarneming naar behandeling luidde de titel van zijn afscheidscollege, een laatste aanmaning tot zorgvuldige anamnese en volledig lichamelijk onderzoek, zoals hij dat zelf van Talma geleerd had. In die geest had hij ook steeds zijn eigen onderwijs gegeven, onderwijs waarin hij heel zijn rijke geest en begeestering legde, het doorspekkend met talrijke bon mots, die bij de oudste generatie VU-leerlingen nog zeer wel bekend zijn. Michael zelfheeft in Nederlandse en Duitse vaktijdschriften ongeveer 130 pubhcaties geschreven, grotendeels handelend over aandoeningen van het heupgewricht, over de chirurgie van de sympathische grensstreng, colon- en rectumchirurgie en de behandeling van ongevallen. In zijn Groningse jaren verwierven 9 promovendi 73

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen