Jaarboek 1987-1988 - pagina 40

gische rampen, zijn experimenten met genetisch gemanipuleerde organismen in Nederland gebonden aan een vergunningenstelsel. Voor onderzoek is een vergunning vereist. Ontwikkelingslanden kennen echter geen enkele vorm van regelgeving op dit gebied. Iedereen zal ermee instemmen, hoop ik, dat de ontwikkeUngslanden geen proeftuin voor riskant onderzoek mogen worden. Anderzijds moet wèl worden getracht de achterstand, die ontwikkelingslanden bij de invoering en toepassing van biotechnologie dreigen op te lopen, zo beperkt mogelijk te houden. Echte dilemma's. Overigens niet om te ontlopen. Integendeel, ze vragen juist om een gerichte aanpak. In dat kader is de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking gestart met concrete projecten, waarin biotechnologie een voorname rol speelt. In mei heb ik in een brief aan de Kamer die projecten op een rijtje gezet. Ik wil U er drie noemen. Drie voorbeelden die tonen hoe biotechnologie kan bijdragen tot verbetering van de levensomstandigheden in ontwikkelingslanden; welke mogelijkheden er nu reeds zijn. Wat de landbouw betreft, om daarmee te beginnen, heeft het wetenschappelijke onderzoek zich tot op heden voornamelijk gericht op vruchtbare gronden, waar voldoende water voorhanden is. Daar is natuurlijk snel resultaat te behalen. Om echter aan de voedselvraag in ontwikkelingslanden te voldoen, zal ook op marginale landbouwgronden, met weinig water, produktieverhoging moeten plaatsvinden. In Afrika bijvoorbeeld. Hier kan biotechnologie uitkomst bieden. Juist voor landbouw op marginale gronden kan gebruik worden gemaakt van stikstofbindende micro-organismen, die stikstof uit de lucht kunnen binden in ruil voor voedsel. Hiertoe wordt gewerkt aan selectie en kweek van bacteriën, die zich op arme en zure bodems handhaven en die droogte en hitte kunnen verdragen. Het gaat hier om een relatief eenvoudige en goedkope methode, afgestemd op boeren die door geldgebrek gewoonlijk niet aan kunstmest kunnen komen. In de sector gezondheidszorg financiert Ontwikkelingssamenwerking al enkele jaren een project voor ontwikkeling van een effectief malariavaccin. Malaria teistert de bevolking in grote delen van de tropen en in het bijzonder de arme plattelandsbevolking. Afdoende bestrijding is heel moeilijk. Vele soorten malariamuggen zijn resistent geworden voor insecticiden. De malariaparasieten zijn ook gaandeweg ongevoeliger geworden voor de gebruikelijke geneesmiddelen, die tot voor kort niet alleen effectief waren, maar ook goedkoop. Ook hier kan biotechnologie mogelijk helpen. In Nijmegen wordt gewerkt aan de ontwikkeling van een vaccin dat de mug immuun maakt, zodat overdracht van malaria van de mug op de mens wordt geblokkeerd en de malariacirkel - mug-mens-mug - wordt doorbroken. Voor de gezondheidstoestand van miljoenen zou zo'n vaccin een geweldige verbetering inhouden. Het derde voorbeeld ontleen ik aan het milieubehoud. Milieubehoud is geen luxe. 38

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen