1901-1902 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 80

76

Eekening houdende met de beginselen, zou het een der eerste voorwaarden zijn trachten na te gaan hoe de gemeene gratie {Alg. Praedispositie) in 't lichaam zelf werkt en het zy deze wijze trachten te volgen of deze wijze trachten te versterken. Men kan ook, en dit is eene methode in den laatsten tijd meestal gevolgd, de hindernissen voor de natuur uit den weg ruimen en schade aanbrengen in het vijandelijk kamp. Nu is 't eerste zeker geen gemakkelijk werk; twee klippen zijn er namelijk, waarvoor men zich moet wachten. In de eerste plaats dat men niet werkeloos moet blijven en denken, de vis medicatrix naturae is zooveel beter dan mijn kunnen en kennen, dat ik eenvoudig de processen aan de natuur overlaat. In de tweede plaats dat men niet op verkeerde wijze het natuurproces te hulp komt en alzoo den weldadigen invloed, dien het lichaam ondervond, daardoor elimineert. In elk geval kan het als een rationeel standpunt beschouwd ^ worden. We zien dat de natuur werkt en gunstig werkt, de vraag is dus hoe dit na te volgen en te versterken. ') Ook de natuur buiten ons is een belangrijke factor. Men spreekt dan ook van „les forces assainissantes et curatives dans la nature" en wanneer men sommige therapeuten nagaat dan schijnt alles daarin gelegen te zijn. Men heeft alle recht om van een teleologische physiatrie te spreken. In den laatsten tijd verschijnen interessante studies over de psychische verschijnselen in verband met de evolutie. Met name de strijd over instinct, zooals deze o. a. door Wasmann en Bethe gevoerd wordt, vergt onze grootste belangstelling. Loeb meent dat de hoofdrol voor de gecompliceerde instincten gespeeld wordt door de tropismen (Heleotropismus, Chemotropismus, Geotropismus, Stereotropismus). Hoewel hij aanneemt dat niet alle, maar vele reflexen doelmatig zijn, zegt hij toch, dat noch de anthropomorphismen der „natuurkeus", noch de meest metaphysische speculaties van volgelingen van Lamarck ons hier verder kunnen helpen, maar dat waarschijnlijk de physikalische chemie een redder in den nood zal zijn. Wasmann, positief daartegenover, beschouwt de instinc') Dit waa reeds geschreven toen mij de voordracht van Pel over de behandeling van pneumonie in handen kwam, gehouden op 't congres te Wiesbaden (Sem. Méd. 1900, p. 135). Hij zegt: De kansen van genezing van de pnenmonie zullen zooveel grooter zijn, hoe minder men zal getracht hebben den regelmatigen gang te iuflueneeeren, d. w. z. het normale spel der genezende krachten van 't organisme te storen. — En verder: Het is te betreuren, dat de hulp van den medicus zoo weinig I invloed heeft op den gang zelf van de ziekte. Maar zijn werkzaamheid is niet minder noodig en niet minder nuttig, als hij zijn rol weet te verstaan n.l. de natuur helpen. '

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen