1901-1902 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 151

145 zooveel door waarneming en experiment tot stand heeft gebracht, den physioloog laakt, die zeide: „Ein Physiologe hat mit Versuche nichts zu thun, — en de geschiedenis der geneeskunde wijst juist zoovele namen van geleerden, die bepaalde stelsels maakten, en in die stelsels de werkelijkheid pasten." Aldus Helmholtz zijnen dank betuigende; „dat hij de wondeplekken heeft aangewezen van de oudere medische wetenschap; — „en tot voorzichtigheid aangemaand." Mag ik dan, opgevoed in een' tijd, waarin de waarde der prophylaxis beter dan ooit te voren begrepen wordt, en bovendien nu gewaarschuwd door Helmholtz het zoover laten komen, tot ook die wondeplekken, welke de oude geneeskunde en ook de natuurkunde ontsierden, zich ook bij ons zullen vertoonen! Principieel is de fout als Dr. Van Dale een vak als biologie tot de theoretische vakken rekent (zie de laboratoria van Welsman, Hertwig) en voor de gecombineerde faculteiten eenen theoretischen leerstoel wil oprichten. Zelfs een Boerhaave zou voor zoo'n leerstoel stichtelijk bedankt hebben omdat hem wel veel moeite ontnomen was geworden, doch tevens ook de hoofdbron waaruit hij zijne kennis moest putten. Eeeds hierom alleen moet de motie vallen. Parten heeft gespeeld het rijke gemoedsleven aan het nuchter verstand. Is ons werken daarom zoo vruchteloos als Dr. Van Dale het voorstelt? Reeds dat ik gedeelten geciteerd heb, om iets te bewijzen, getuigt wel het tegendeel, en met weinig moeite zullen onze vergaderingen nog meer vrucht kunnen afwerpen, wanneer ieder kennis neemt van hetgeen gedaan wordt, dit eens critisch leze en het herleze, opdat het in het geheugen wordt vastgelegd; vervolgens als de critiek, vooral de offlcieele critiek, meer in eere kome, opdat uit de drukking der melk een weinigje boter verkregen worde, enz. Deze mijne overtuiging geeft mij de vrijmoedigheid nog een weinig voort te gaan met mijne critiek op de Memorie van toelichting; want in deze motie zie ik tevens eene overschatting van onze krachten. De eisch van ware bescheidenheid is, hoe vreemd het ook klinke, in lijnrechte tegenspraak met „bescheidenheid van eischen" door Dr. Van Dale ter verwezenlijking van zijn plan gevraagd. Onwillekeurig denk ik aan den beroemden Albertus Magnus, van wien Virchow zegt; „Er war ein Grosser Schuier, aber ein kleiner Meister. Er hatte viel gelernt, viel gelesen, und viel zusammen geschrieben, aber er hatte unglaublich wenig selbst gesehen, selbst gedacht, und selbst geürtheilt"; en daarom thans zoo onbekend en van weinig beteekenis voor de natuurkundigen „er war in dem dogmatischen Wesen erzogen "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen