1901-1902 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 158

152 dat zij stichtelijk zijn? Deugt het doel van onze Vereeniging wel, in art. 1 der Statuten uitgedrukt? Is Statuut-verandering noodig; nam. wijziging van het artikel, dat de beoefening der wetenschappen van de natuur- en de geneeskunde voorschrijft bij het licht van Gods Woord? Moet er niet nog wat bij? Is het artikel — en de taak die wij op ons genomen hebben — niet te mager? Of bl] behoud van het artikel, deugen wij zelf wel? Voeren wij den zin van het artikel goed uit? Waartoe komen wij bijeen? Om kerkje te spelen? Om elkander stichtelijk bezig te houden; om elkander op te bouwen in het geloof, gelijk dat in .de openbare godsdienstoefeningen of in particuliere vrome gezelschappen geschiedt of behoort te geschieden? Neen, M. H.! gij zijt met mij overtuigd, dat dit niet de bedoeling van de Vereeniging is. Wij vormen geen kerk, tenminste geen officieele kerk — wilt gij een officieuse, d. i. een kerk, die een stuk van de eigenlijke taak der „kerk" heeft overgenomen, en over wier uitgebreiden werkkring wij aanstonds een blik zullen slaan — goed, maar een eigenlijke, wezenlijke kerk vormen wij niet. Wij komen hier niet bijeen, om elkander te stichten in de gewone beteekenis van het woord; niet bijeen ter onderlinge opbouwing in ons aller dierbaar geloof; — neen, als onze taak beschouwen wij de beoefening der natuur- en geneeskundige wetenschappen bij het licht van Gods Woord. Dit hebben wij ons als onze omschreven taak voorgelegd. Dit is ons program. Ruimer luidt het niet en ruimer mag het niet luiden. Zóó is ons de taak voorgeschreven, die wij in onze bijeenkomsten te verrichten hebben. Dat onze arbeid secundair geene vruchten van geloofsversterking zou afwerpen kunnen en mogen en moeten, dat is een tweede, dat zal wel niet uitblijven kunnen; maar het rechtstreeksche doel onzer Vereeniging is de beoefening der wetenschap, en niets meer; geen stichting. M. H.! Mag ik zoo vrij zijn u een korte schets te geven van de veranderde positie der kerken in onzen tijd, in onze maatschappij, in verband met het omschreven doel onzer Vereeniging en ter verdediging van dat doel? Vroeger was de kerk het een en het al in de maatschappij — het groote licht in de wereld. Van haar ging nagenoeg al wat schoon, wijs en goed is uit. De Staat en particulieren deden weinig. Het is principieel de leer van de Roomsch Katholieke kerk alles van de kerk te laten uitgaan. Haar beginsel is nog autoritair te staan tegenover den Staat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen