1901-1902 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 49

45 atavisme, hij is niet de reproductie van zijne voorouders; wanneer men de statistiek nagaat en wanneer men let op de verontrustende vermeerdering van de misdaad zou men eerder geneigd zijn hem te noemen „l'homme fin de siècle." Hij is geen epilepticus, omdat men op deze manier zonder eenige reden eene uitbreiding aan het ziektebeeld van de epilepsie zou geven, die niet te pas komt. En bovendien we vinden in de klinische verschijnselen van den geboren misdadiger zeer nauwe betrekkingen tot andere vormen van geestesstoornis, vooral met de degeneratieve psychosen. De geboren misdadiger is dus een zieke op welke manier men het ook beschouwt. Volgens Aletrino — ik kon dit echter in het bovengenoemde rapport niet vinden — zou Jelgersma ook rekening houden met de herediteit. Ongunstige omstandigheden zullen, op normale personen inwerkend, slechts weinig aan den persoon veranderen; wanneer echter deze ongunstige omstandigheden geslacht na geslacht blijven bestaan, dan zullen er ten slotte, doordat elke kleine afwijking haar gewicht mee in de schaal legt, door erfelijke voortplanting er van op latere geslachten, individuen ontstaan, die de afwijking reeds bij hunne geboorte bezitten en bi] wie de abnormale toestand in de organisatie is ingewerkt. Al mag nu, zooals ik reeds meedeelde, op het Congres te Amsterdam een compromis gesloten zijn tusschen de twee voornaamste richtingen, toch kan men bij het nalezen van de verschillende uitgebrachte rapporten wel concludeeren, dat de richting van studie en onderzoek bij de twee scholen een verschillende is gebleven. Bij de Italianen het anatomisch en physiologisch onderzoek op den voorgrond geplaatst, bi] de Franschen het sociologisch onderzoek de belangrijkste plaats innemend. Zoo was door Lombroso en Audenino eene bijdrage geleverd tot de studie van asymmetrie in de bloedsdrukking bij epileptici, prostituees en misdadigers. Mevrouw Gina Lombroso bestudeerde de huidreflexen bij misdadigers en bij normale menschen en deelde een paar gevallen mee van verworven criminaliteit. Parnizetti had de anomalieèn nagegaan van den circulus arter. Willisii bij misdadigers, enz. Van Garnier was eene interessante studie over de criminaliteit bij jeugdige personen; Tarde had een rapport ingezonden over de criminaliteit en de oeconomische verschijnselen, terwijl Lacassagne en zijn medewerker Martin in korte trekken aangegeven hadden de positieve en onbetwistbare resultaten, die de crimineele anthropologie kan geven voor het maken of de toepassing van de wetten, waarvan het slot karakteristiek is, dat aldus luidt: „Nous restens fidèles a notre aphorisme: Les sociétés ont les criminels qu'elles méritenl."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen