1901-1902 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 21

17 maar ook mij vergeving der zonden, eeuwige gerechtigheid en zaligheid van God geschonken is, uit louter genade, alleen om de verdiensten van Christus' wille" de verklaring van welke alinea, als meer speciaal van theologischen inhoud, beter aan den theoloog is toevertrouwd. Men zou de omschrijving van het geloof in eerstgenoemde alinea kunnen uitbreiden en er aan toevoegen „en in de Natuur'", — zoodat het geloof gedefinieerd werd als een zeker weten, waardoor ik alles voor waarachtig houd, wat ons God in Zijn Woord en in de Natuur geopenbaard heeft. God heeft ons twee bronnen van kennis gegeven: Zijn Woord en de Natuur, Zijne bijzondere en de algemeene openbaring. Gelijk God Zijn bestaan, Zijn scheppings en onderhoudingsvermogen in Zijn Woord geopenbaard heeft, zoo verklaart Hij Zich omtrent deze eigenschappen even positief in Zijne algemeene openbaring, de natuur. De Heilige Schrift en de Natuur zijn twee boeken, waaruit wij God kunnen leeren kennen. Beiden zijn ons gegeven als object van studie, mede om onze beide psychische function — het gelooven en het weten — te stalen. Om ze te leeren kennen, om zekerheid omtrent beider inhoud te krijgen, hebben wij geloof en weten noodig — voor het eene niet enkel „geloof" en voor het andere niet enkel „weten", maar voor beide „geloof en weten". De groote menigte denkt dat godsdienst enkel op „geloof" gebaseerd is en de wetenschap enkel van „weten" leeft. Dat is onjuist! De wetenschap kan het geloof niet missen ter barer beoefening, maar ook de godsdienst kan niet buiten het weten. Ja, aan ieder geloof moet noodwendig een zeker weten voorafgaan — vrucht van wetenschappelijk onderzoek naar de geloofwaardigheid der getuigen, wier getuigenis ons zekerheid verschaft omtrent datgene wat wij zelf niet onderzoeken kunnen. Wij moeten de getuigenis van de schrijvers van den Bijbel kunnen vertrouwen en daarvoor is onderzoek, wetenschappelijk onderzoek noodig. De Heere Jezus zegt hiei omtrent zoo juist (Johannes V: 31 enz.): „Indien Ik van Mij zelven getuig. Mijn getuigenis is niet waarachtig," m. a. w. gij zoudt ze als subjectief opvatten. „Er is een ander, die van Mij getuigt en Ik weet, dat de getuigenis, welke Hij van Mij getuigt waarachtig is. Ik heb een getuigenis meerder dan die van Johannes: want de werken, die Mij de Vader gegeven heeft om die te volbrengen, dezelve werken die Ik doe, getuigen van Mij, dat Mij de Vader gezonden heeft. De Vader, die Mij gezonden heeft, die heeft zelf van Mi.j getuigd.... Onderzoekt de Schriften, die zijn het die van Mij getuigen." „Onderzoekt de Schriften"....

d. i. doorzoekt met uw verstand de 2

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen