1901-1902 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 129

123 geërfd had. Met de eerste overtreding was de kiem van alle zonden in Adam gevaren en door hem in het geheele menschelijk geslacht krachtens de wet der herediteit. Wij allen zijn solidair in Adam — niet dichterlijk bedoeld, maar in werkelijkheid. In de Gereformeerde gemeente te Londen werd in 1553 overeengekomen dat als een ongehuwde vrouw haar onecht kind ten doop aanbood — de prediker het duidelijk aan de gemeente zou aanzeggen, dat in deze zonde aller zonde uitkwam, en dat allen mitsdien schuldig waren aan haar misdrijf. Daar is in ieder van ons van alle wilde dieren iets, zegt Victor Hugo. Het is de vraag maar, of dat iets tot ontwikkeling komt. En aan zijn lot overgelaten komt dat tot ontwikkeling. Als alle onkruid, tiert het kwaad welig. Tot zoover gaan wij met Lombroso mede — ja wij gaan verder dan deze. Wat L. in enkele menschen ontdekt, ontdekken wij in allen. Allen gevallen in Adam. Allen misdadigers! De herediteit, het atavisme was onze leer, voordat het die van Lombroso was, en is het niet minder sterk dan van h e m . . . . maar terwijl Lombroso over Adam heengaat en afdaalt tot het dierenrijk, blijven wij in het Paradijs staan, de leer van de animale evolutie van den mensch verwerpende. Voorts verwerpen wij met Lombroso — ten minste ik voor mij doe dit — den vrijen wil; en zijn de leer van het determinisme toegedaan. Wij zeiden pas, de kiem van alle kwaad in ons aan zijn lot overgelaten, komt alle kwaad tot ontwikkeling en toch zien wij het niet bi] allen tot ontwikkeling, niet naar buiten komen; maar bij weinigen slechts. Hoe komt dit? Hoe wordt dit kwaad gestuit? Door Gods genade, door Zijne algemeene en bijzondere gratie beide, zooals de Schrift leert. „Zalig hij die in dit leven Jakobs God tot hnlpe heeft."

Als de Heere den mensch aan zijn lot overlaat, aan zijn eigen natuur gelijk hij die door de zonde deelachtig geworden is, dan breekt hij aan alle kanten los; dan is alle Gods- en naastenliefde weg; de zelfzucht werkt ongetemd; de natuur van het wilde dier openbaart zich; meer nog. De leeuw valt zijn natuurgenoot niet aan; en hij valt den mensch alleen aan als hij honger heeft of deze hem uitdaagt; maar de mensch plaagt, treitert, doodt zijn evenmensch uit louter plezier: systematisch in het groot in den oorlog; in het klein in het geniep op allerlei wijze, uit doodelijken haat en uit puur egoïsme,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen