1903 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 104

98

FLEISCHMANN: De principiëele fouten der moderne natuurphilosophie. Spoedig na het verschijnen van „Die Descendenztheorie", een boek dat in wetenschappelijke kringen en daar buiten veel opzien gebaard heeft, heeft Fleischmann, hoogleeraar in de zoölogie en vergelijkende anatomie te Erlangen, een ander werk uitgegeven: „Die Darwinsche Theorie", dat zeker niet minder van beteekenis zal zijn. In dit laatste werk worden een groote massa citaten uit de werken van Darwin aangegeven, opdat men ook goed wete, wat de groote propagandist van de reeds oude evolutietheorie werkelijk gezegd en bedoeld heeft. Achtereenvolgens worden nu de voornaamste punten van de theorie besproken en aan scherpe critiek onderworpen. Terwijl ik een bespreking van de speciale gedeelten van beide werken tot later uitstel, geef ik nu reeds enkele uitspraken over Fleichmann's standpunt wat de natuurphilosophie betreft. „Unsere gemeinsamen Studiën haben Sie, wie ich hoffe, zu der Einsicht geführt, dass Darwins Lehre die Menschen aus dem Zeitalter der Aufklarung in eine langst entschwundene Vergangenkeit versetzen und sie mit Marchen und Wundern abspeisen will." Darwin heeft het eerst aan het feit, dat de individuen van alle d. i. der gecultiveerde en vrljlevende dier- en plantensoorten, individueele verschillen vertoonen, het recht van wetenschappelijk bestaan toegekend. Darwin ging echter verder dan de eenvoudige waarneming, terwijl hij de variabiliteit der organismen voor een proces (Vorgang) der verandering verklaarde. Hij leerde de trapsgewijze voortgaande verandering van alle eigenschappen der organismen, hoewel dewijze waarop het geschiedde, de grootte en snelheid der verandering voor iedereen verborgen is. Daarin zou de groote dwaling van zijn denken liggen. Ontbreekt de kennis van alle gewichtige momenten van een proces, dan kan men niet over den vooruitgang der verandering spreken. De methode van de statistiek der variaties beteekent den ondergang voor alle speculaties over de variabiliteit naar het voorbeeld van Darwin. De kunstmatige teeltkeus verliest haar waarde, zoodra zij zich tot een tijd uitstrekt, waarvan de wijze van kweeken ons onbekend is. De natuurlijke teeltkeus is geen exact begrip. Het is een lictie, een subjectief vermoeden, dat de verschillende natuurlijke soorten door een proces der keuze zouden ontstaan zijn, gelijkend op de kunstmatige selectie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen